RunningRuud:

2010-2013:
Van Birnlucke naar Heartbreak Hill, van Sertigpass naar Montjuic naar Sonnenkopf;

van Transalpinerun naar Boston, van SwissAlpineMarathon naar Barcelona naar Allgau Panorama Ultratrail

2016-2017:
Van Rome naar Sallant en Alpentoppen naar Berlijn


RUUD VERHOEF; LOOP-HISTORY

Ruud Verhoef begon met hardlopen in 1982, geinspireerd door de marathon-prestaties van Gerard Nijboer, die toen grote internationale successen boekte bij de Olympische Spelen van 1980 in Moskou (zilver), Europese Kampioenschappen in 1983 in Athene (goud) en een fantastisch Nederlands Record in Amsterdam dat ruim 20 jaar stand hield.

Onervaren liep in 1982 mijn 1e marathon in Utrecht, het werd geen succes. Wel motiveerde dit mij om het toch beter te doen, maar 4 maanden later in de hitte en in de duinen van Lisse ging het toch niet veel beter.

In 1983, met richtlijnen van Guus van Wijk, medeoprichter van AV Ron Clarke en collega bij mijn werk bij ACF in Maarssen, ging het wel al veel beter. In de Westland-marathon dook ik voor het eerst onder de 2:40 uur. Later in dat jaar liep ik mijn PR in de marathon van New York City: 2:37:33, ondanks een trage start. 5 Weken later liep ik ook de marathon in Philadelphia: 2:41:25.

Om nog sneller te worden op de marathon ging ik mij in het vervolg eerst concentreren op kortere afstanden en werd ik eigenlijk meer een baanspecialist, een buitenbeentje bij AV Ron Clarke, gebaseerd op trainingsschema's van David Moorcroft, de Engelsman die in 1982 het wereldrecord op de 5000 mtr verbeterde. Een goede marathon liep in daarna niet meer, ondanks de topvorm waarin ik in 1985 in Rotterdam van start ging maar na 30km uitstapte. In de weken daaraan voorafgaand liep ik wel persoonlijke toptijden in de 20km in Aphen a/d Rijn in 1:06:03 en de halve marathon City-Pier-City in Den Haag in 1:10:26.

Op de kortere afstanden maakte ik het tot een regionale subtopper. In de jaarlijkse, landelijke ranglijsten noteerde ik een paar keer een top-50 positie. Mijn PR op de 3000mtr noteerde ik op 8:52, maar helaas lukte het mij net niet om de 5000mtr binnen de 15:00 af te leggen (PR: 15:05). Een hoogtepunt was in 1986 een 2e plaats in de B-serie bij het NK op de 10.000mtr in 31:43.
In 1985 bleek ik het sterkst in de jaarlijkse Wintercup-serie in Baarn, met daarbij de laatste race over 20km op de ijsvlaktes in het Baarnse bos. Daarnaast won ik de 5km-singelloop in Maarssen 2 jaar op rij, om vervolgens 3 jaar op rij als 2e te eindigen.

In 1988 was de marathon in Los Angeles nog een hoogtepunt met 2:46:16. Daarna liep ik allen nog een marathon in Eindhoven in 1993, maar dat was een niet zo geslaagde poging.

In de jaren daarna bleef ik wel hardlopen, maar op een laag pitje. Vrouw, kindjes, huisje, werk; er waren andere zaken die meer aandacht vereisten. Wel bleef ik altijd zeggen dat ik weer terug wilde en dat ik ooit mijn 1e marathon weer wilde lopen in Athene, op het klassieke parcours waar de geschiedenis van de marathon ooit z'n oorsprong beleefde. In 2008 was dat zover, een heel jaar voorspoedig lopen zorgde voor voldoende basis-conditie en op 9 november startte ik dus in Marathonas en finishte ik in het Panathinaiko-stadion in een nettotijd van 3:34:49.

 

In 2009 liep ik de marathon van Enschede, maar werd daarin "gesloopt" door de hitte en vervolgens de marathon van Davos, die ik uitliep in ruim 7 uur, ondanks een blessure ("fractuur Maissoneuve: enkelfractuur met gebroken kuitbeen) na een valpartij na 17km op 2600mtr hoogte.

Na een voorspoedige revalidatie in de rest van 2009 stond 2010 geheel in het teken van mijn ultieme uitdaging, TRANSALPINERUN, een 8daagse etappeloop dwars door de Alpen van Ruhpolding (Duitsland) door Oostenrijk naar Sexen (Italie) over uiteindelijk 310 km en 13,8km hoogteverschillen.

In de aanloop naar de TAR toe liep ik een uitermate geslaagd voorbereidingsprogramma met een uiterst geslaagde Utrecht-Marathon (3:21), een heerlijke Hardloop4Daagse (Apeldoorn, 100km in 6 etappes in 4 dagen), een sterke Natuurmarathon in La Roche (3:56 met 850 hoogtemeters) en goede marathon-testlopen in Diever (3:42) en Bad Pyrmond (4:02 met 690 hoogtemeters).

In september 2010 dus de:

 

04-11 sept 2010:

1e etappe: Ruhpolding (Dtsl)-St. Ulrich im Pillerseetal (Oos) 36,3km (1223, 1034) 5:05:23
2e etappe: St. Ulrich im Pillerseetal (Oos)-Kitzbuhel (Oos) 33,2km (1810, 1907) 5:47:52
3e etappe: Kitzbuhel (Oos)-Neukirchen am Großvenediger (Oos) 46,9km (2252, 2130) 8:20:26
4e etappe: Neukirchen am Großvenediger (Oos)-Prettau im Ahrntal (Ita) 43,9km (1967, 1377) 7:34:43
5e etappe: Prettau im Ahrntal (Ita)-Sand in Taufers (Ita) 34,5km (1813, 2408) 6:49:05
6e etappe: Sand in Taufers (Ita)-St. Vigil (Ita) 39,7km (1512, 1193) 5:35:36
7e etappe: St. Vigil (Ita)-Niederdorf im Pustertal (Ita) 42,195km (1963, 1990) 7:19:41
8e etappe: Niederdorf im Pustertal (Ita)-Sexten (Ita) 33,4km (1269, 1123) 4:41:45
TOTAAL: 8 etappes: 310km (13809, 13162) in 51:14:34
Lopen, rennen, klauteren, zwoegen, afzien, genieten dwars door de Alpen.

De rest van 2010 liep ik nog een niet bedoelde snelle mooie Berenloop Marathon Terschelling (3:25) en rustige mooie "t is voor niks" marathon in Geldrop (3:44).

In 2011 was de befaamde Boston Marathon het hoogtepunt, evenals de herinneringswaardige marathon in de GaiaPark Zoo; de 1e marathon volledig in een dierenpark gelopen en dan ook nog eens in 2 gedeelten ivm een onderbreking door onweer. Verder waren een trail in het Belgische Val d'Heure en de marathon van Amsterdam en avontuurlijke (trail-)trainingen in Connecticut mooie hoogtepunten. Helaas werd 2011 ook gekenmerkt door allerlei kleine kwetsuurtjes, waardoor een geplande "snelle" marathon (in Amsterdam) uiteindelijk niet ten uitvoer kwam....

In 2012 liep ik als "ultieme" levensdoel de 78K in Davos, de langste afstand bij de Swiss Alpine Marathon, met 2 passages boven de 2600 mtr; inclusief de Sertig pass. het werd een geweldig loopavontuur waar ik gedurende 11 uur volop genoot van al die bijzondere elementen en uitzichten die zo'n ultraloop in de bergen met zich meebrengt.
Gedurende het hele jaar 2012 liep liep ik in totaal 12 marathons, waarvan ik alleen de Rotterdam-Marathon HARD hardliep; ik finishte na 3:17; mijn snelste tijd in 19 jaar. Er waren haas-marathons in Zwolle en Spijkenisse; en prachtige natuurmarathons (Galgenberg, Hoogerheide, Zeeland, St. Oedenrode, Geldrop) en bijzondere marathons (Amersfoort, Slachte, Strandmarathon en Leiden).
Aan het eind van het jaar deed ik een 6-uursloop in Heerde op de baan, liep daar ruim 151 rondjes voor een totaal van 62.662 meters. Het was een niet vooraf geplande transformatie naar de ultra-afstand; het was er een die z'n oorsprong vond in m'n 2e hamstring-blessure in 2 jaar, waardoor ik overschakelde van het wedstrijd-element naar de lange afstand.


Na het supergeslaagde jaar 2012, zou het bijna onmogelijk zijn een even succesvol 2013 te realiseren. Uiteindelijk lukte dat ook niet; vooral enkel- en hamstring-problemen gooiden de nodige roet in de plannen gedurende de 2e helft van het jaar. Wat het hoogtepunt van het jaar had moeten worden, de Allgau Panorama Ultra Trail in de Zuid Duitse Alpen, moest ik na 52 van de 69km staken en de 6-uursrace in het Amsterdamse Bos moest ik na 3 uur staken. 
Toch liep ik in het 2e deel van 2013 nog wel de marathons van Hilvarenbeek, Geldrop en Spijkenisse (deze laatste weer als pacer op 4-uur.
In de 1e helft van het jaar waren er wel 2 hoogtepunten: in maart ontzettend genoten van de Barcelona Marathon en in april van de 50-km Loop van Vlaanderen.
Daarnaast voltooide ik nog 2 marathons als personal pacer in Apeldoorn en Leiden en verder nog de Galgenbergmarathon, de Rotterdam-marathon, de Maasdijk-marathon, de midzomeravondmarathon in Diever en de 44km-lange Bokemeirun in het Amsterdamse Westerpark.
Daarmee kwam er een totaal van 13 marathons (of iets langer) op mijn naam in 2013

2014 werd een jaar zonder bijzondere hoogtepunten. Uiteindelijk liep in totaal 11 marathons, allemaal binnen de 4-uur en daarnaast nog 3 ultra's. De Jan Knippenberg Memorial in april was mijn langste race, 60km over het strand van Velsen Noord naar Den Helder. De maand mei was de mooiste, en daarnaast de meest bijzondere. Met eerst de "Groene van Amsterdam" bijna 4 uur lang in constante regen en koude wind en 2 weken later de eenmalige terugkeer van de Westland Marathon bijna 4 uur in een stralende en warme zon. En weer 6 dagen een heel vlotte 50km in het Amsterdamse Bos.
Opvallend in 2014 was mijn verschijning in de Marathon & Ultracup, met een 39e plaats in het eindklassement, mede ook dankzij deelnames aan kleinere marathons als de Binnenmaasmarathon, de Child Learn Marathon, de Beekse marathon en ook weer, inmiddels als kleine traditie de Tis-voor-Niks en de Spijkenisse marathons.
Nog een andere bijzonderheid was mijn overwinning in de enige echte Utrechtse marathon van 2014; de Pheidippidesloop, waar ik alle andere solo-lopers achter mij liet.
Genoten heb ik in 2014 vooral ook van de Dijkenloop-marathon en de allerlaatste editie van de Midwintermarathon.
Verder liep ik ook nog een aantal kortere wedstrijden op baan en weg. Opnieuw wist ik daarbij op zowel 3000mtr als 5000mtr nog binnen de 4:00/km te finishen; hoewel toch iets minder snel dan in de laatste paar jaar.

In 2015 liep ik een totaal van 17 evenementen, waarvan 15 officiële marathons/ultra’s. Hierbij bracht ik mijn totaal marathons/ultra’s op 82.
Het meest succesvolle deel van het jaar was de eerste helft, voordat ik door een hamstringblessure werd geveld en een moeizame 2e helft doorworstelde.
In maart liep ik 3 geheel verschillende, maar stuk-voor-stuk mooie marathons. Eerst in prachtige lente-omstandigheden de Galgenbergmarathon door de bossen en over de heuvels van de Utrechtse Heuvelrug, vervolgens de strandmarathon Scheveningen-Zandvoort met continue zware wind tegen en daarna de Drents Friese Woldmarathon door het natuurgebied in miezerige omstandigheden.
In april een mooi uitstapje en genieten van de Düsseldorf marathon, waarin ik via 3 tempoblokken van 5km mijn snelste jaartijd noteerde in 3:38 als voorbereidingsloop op de 50km-Eemmeerloop in Spakenburg in mei. Helaas stond ook op deze dag een stormachtige wind en gelukte mij een PR niet, maar wist ik wel met een tijd van 4:28 de 3e plaats te bemachtigen in mijn categorie.
Voor het 2e jaar op rij liep ik vervolgens een gedegen Child Learn Marathon in 3:53 in de mooie Zuid-Limburgse heuvels.
In de zomermaanden was ik 2x te gast bij Willem Mutze. In juli voor het Rondje Amsterdam op de heetste dag van het jaar, waardoor de 60km ingekort werd tot marathon-afstand en in augustus bij de 1e dag van de Boxmeerdaagse. Op beide dagen liep ik de afstanden overigens wel als “ultraloper” gezien de tijden die ik gebruikte om te finishen.
Na 1 baanwedstrijd over 3000mtr en vervolgens die hamstringblessure liep ik pas in oktober weer een serie van 3 marathons in 4 weken ondanks een gebrekkige trainingsarbeid. De boscrossmarathon in Soest, de Stichtse Vechtmarathon in Maarssen op een groot deel van mijn trainingsgebied en voor het eerst de traditionele Brabantmarathon in Etten Leur.
De “tis voor niks-“marathon in Geldrop is vervolgens een gewoonte geworden voor mij, evenals de Sparkmarathon in Spijkenisse, weer als pacer.
Het jaar sloot ik af met mijn 1e (moeizame) optreden in de Boscrossmarathon in Diever en een eveneens moeizame 6-uursloop op de baan in Epe.

In 2016 had ik een geweldig (“Wahnsinnig”)  begin met 900kms in de eerste twee maanden, maar kreeg ik vervolgens te maken met meerdere blessure-perikelen, waardoor het uiteindelijk een teleurstellend jaar is geworden, waarin ik niet toegekomen ben aan mijn gestelde uitdagingen.
Ik liep uiteindelijk een totaal van 14 evenementen, waarvan 9 officiële marathons en daarvan weer 1 ultra; in maart de 60km Jan Knippenberg memorial strandloop van Velsen Noord naar Den Helder, succesvol binnen 6 uur, ondanks een opspelende kuitblessure in de laatste 6km.
Een persoonlijke uitdaging lukte nog wel namelijk in mei een dubbeldekker; twee marathons binnen 24 uur met op zaterdagavond de Avondmarathon in Steenbergen en op zondag de marathon in Leiden.
Verder heb ik genoten van een mooie birthday marathon in Rome in april en van de Allgau Panorama (berg-)marathon in de mooie  Zuid-Duitse Alpen in augustus, van een feestelijke en sfeervolle One & Only Copakuilbana Marathon in Roelofarendsveen in september.
Daarnaast liep ik nog marathons in Hoorn in juni langs het IJsselmeer, in Apeldoorn (midzomeravond) in juli  en voor de tweede keer de Dijkensport Rivierenlandmarathon in september.
Vanaf september liep ik geen marathons meer en ben ik na een rustfase weer begonnen met een “back-to-basics” programma en liep ik de rest van het jaar alleen  nog een aantal kortere wedstrijden om weer vorm op te bouwen voor het volgende jaar.

RunningRuud a.k.a. Rudolfverhoef

oftewel: Ruud:

email mij: Rudolfverhoef

volg mij op: TWITTER

volg mij op: FACEBOOK

volg mij op: INSTAGRAM

profiel: 100-marathonclub

profiel: Marathon & Ultra Cup

Profiel: DUV Deutsche Ultramarathon Vereinigung

 

INTERESSANTE LINKS:

Mijn huidige atletiekvereniging:
AV Ron Clarke
Mijn nieuwe atletiekvereniging:
avVN

Vanaf het begin van mijn hardloopcarriere in 1982 ben ik lid geweest van AV Ron Clarke.
De vereniging is opgericht in 1977 als afspitsing van AV Hellas voor "vrije" leden. In 2017 wordt de vereniging opgeheven na 40 "roemruchte:  jaren, hoewel de laatste jaren daarvan nogal "slapend".
Mijn carriere zet ik aansluitend voort als lid van avVN.

*: hardlopen.nl
*: marathon & ultracup
*: ultraned.nl 
*: mudsweattrails.nl
*: DUV Deutsche Ultramarathon Vereinigung
Datasport.com
Runner's High marathonkalender NL
Hardlopen.nl Hardloopkalender

Voorgaande blogs

De SV Fortuna in het Noord Brabantse plaatsje St. Oedenrode organieerde 10 jaar geleden in het kader van het 40-jarig bestaan de 1e Marathon van Rooi. Dat bleek een succes. En sindsdien wordt de Marathon van Rooi bij elk jubileum georganiseert. Dit keer dus de 3e editie. Dat het een succes was, mocht ik zelf ervaren bij de 2e editie, 5 jaar geleden. (LEES HIER). Een "No-Brainer" dus voor mij om ook voor deze editie weer eens tot onder de grote rivieren af te zakken. En, om maar direct te vermelden: Ook deze keer was het weer uiterst plesant: Een prachtige route grotendeels door natuurlijke omgeving verdeeld over twee verschillende rondes en goed georganiseerd.
Daar waar deze dag 1000 Nederlanders van start gingen in de New York City Marathon en nog eens zo'n 400 in de Berenloop Marathon op Terschelling trokken er toch nog ook ruim 100 marathon-lopers naar St. Oedenrode. Daaronder diverse lopers die hier ook de 2e editie (en 1e editie) al deelnamen, en die nog meer marathons (en/of ultra's) dan ik op hun erelijst hebben staan. Ja, een plezierig soort van reunie dus......  

In de kleedkamer voorafgaande aan de start juist op deze dag van de New York City Marathon, raakte ik aan de praat met iemand die ik nog niet kende; Hennie Valks. En wat bleek; hij liep net als ik in 1983 die gedenkwaardige editie van de New York City Marathon waarbij ik mijn PR vestigde.... Hoe verzin je zoiets toevalligs.....
Tevens natuurlijk voor de start nog even babbelen met de diverse bekenden en in de beginfase even kort samen gelopen met Wim, die ik al langere tijd meer had gezien, en bij de drankpost op 5km sneller weg was en ik daarna alleen nog maar verder weg heb zien lopen; hij had er vandaag blijkbaar goed zin in na z'n diverse recentelijke haasklussen, getuige z'n mooie eindresultaat.

Foto: Jos/Jannet Lange 

Enfin om 11:00 uur de start net buiten de ingang van het Sportpark. Het was frisjes, maar de lucht was blauw en het herfstzonnetje scheen volop en dus had ik besloten te lopen in korte broek en t-shirt. We (ik) ben toch geen watje.... Na een uurtje lopen betrok de lucht echter en even later kregen we een eerste regenbui te verwerken. Het duurde misschien een kwartiertje en stelde nog niet zo veel voor. Dat was zo'n 1,5 uur later wel anders toen er een tweede bui naar beneden kwam, niet langer deze keer, maar wel een heel stuk heftiger, met zelfs hagel en dat precies op een stuk route in open land met tegenwind, na ruim 30km. Brrr, dat was koud en had ook wel invloed op m'n spierkracht zo leek het en haalde mij toch ook wel enigszins uit m'n ritme.
En ik zat juist zo lekker in m'n ritme. Na een enigszins behoudende start, en een plaspauze na een km-tje of 8, ging ik mij steeds meer realiseren dat ik wel eens een persoonlijk jaarrecord zou kunnen lopen, en dus zelfs m'n snelste tijd in 2,5 jaar sinds m'n 3:38 in Düsseldorf in april 2015. Na al die strubbelingen in het vorige jaar zou dat wel een fijne opsteker zijn natuurlijk, voor wat het ook waard is. Dan moest ik wel voor 3:54:44 finishen, wat nu mijn snelste jaartijd is uit de Two Rivers Marathon, gelopen in februari.
Het iets hogere tempo dat ik tussen de beide regenbuien had gelopen, kon ik na die koude hagelbui niet vasthouden, maar problemen kende ik geen moment. Ik kon dan ook gestaag doorlopen en stevende af op een tijd van rond de 3:50. De versnelling om daaronder te duiken zat er niet echt in. Evenmin een sprintje in de laatste km zoals ik dat 5 jaar geleden deed om toen onder de 3:40 te duiken, was nu weinig zinvol. Uiteindelijk finishte ik nu na 3:50:40.

De Marathon van Rooi bestaat uit 2 verschillende rondes. De eerste ronde loopt westelijk van St. Oedenrode en na zo'n 20km kom je terug bij de start/finish om te vervolgen met een 2e ronde ten oosten vanhet plaatsje. De route loopt vooral door buitengebied, weilanden, bossen en natuurgebieden; door dorpjes als Boskant, Olland en Nijnsel en diverse keren over het slingerende riviertje de Dommel. Het parcours was grotendeels verhard, maar bestond ook uit langere gedeeltes zandpaden door het bos. Overigens liep ik daar juist het lekkerste op....., zodanig dat ik er zelfs ook voor koos om bij de asfaltweggetjes in de polder daar waar mogelijk op het onverharde gedeelte naast het asfalt te lopen; ondanks de nattigheid en de plassen (of is het juist dankzij.....). En, ja dat waren nog best hele stukken. En ja, ik had best veel plezier in dat gehobbel; ik voelde me helemaal in mijn element.

Overigens liep ik ook een heel evenwichtige marathon.
Doorkomst na 11km: 1:01:00 (inclusief paspauze, gem: 5:33/km)
Doorkomst na 22km: 2:00:55 (11-22km in 0:59:55, gem: 5:26,8/km)
Doorkomst na 33km: 3:00:57 (22-33km in 1:00:02, gem: 5:27,4/km)
Finish: 3:50:40 (33-42,2km in 0:49:43, gem. 5:24/km)
Het zal duidelijk zijn: Ik ben tevreden met het resultaat, met de manier van lopen. Het was mooi onderweg en ik heb me best vermaakt.
De Marathon van Rooi was opnieuw uiterst plesant!!!







Reacties (2)

De Pheidippidesloop is leuk.
Zo leuk, dat ik de datum graag gereserveerd houd in mijn agenda. En dat is bijzonder, omdat het een korte afstand is die gelopen moet worden.
Nou ja, het betreft wel de marathon-afstand, maar die loop je dan in estafetteverband in een team van 7 lopers; 5 daarvan lopen de "lange" afstand van 6,8km en 2 daarvan de "korte" afstand van 4,1km. Elk team moet bestaan uit minimaal 2 vrouwen.
Reeds 4x eerder was ik in recente jaren van de partij. 2x als lid van mijn eigen vereniging Ron Clarke, 1x als sololoper toen dat nog mogelijk was en vorig jaar als gastloper in een team van Peter Witteman Loopclinics. Ook dit jaar mocht ik weer als gastloper deelnemen met Peter Witteman Loopclinics, in het derde team.
Maar hoe past iemand als ik nou zo'n evenement in z'n programma? Van lang&langzaam naar kortermaarvlotter....
De periode na m'n "DeutschlandWoche" werd dus een combinatie van 2 programma's door elkaar heen. En de week voorafgaande aan de Pheidippidesloop was daarbij wel de climax. Op maandag, slechts 9 dagen na m'n laatste marathon in Leek, nog een lange duurloop van 3 uur omdat ik toch ook nog 2 marathons op het programma heb staan in november, daarna op dinsdag en woensdag geleidelijk maar gestaag tempo opbouwen tot op donderdag een 5km testloop om in intervalvorm topsnelheid in de benen te genereren. Don't try this yourself!

Op zaterdag dus de Pheidippidesloop. Ik stond gepland als tweede loper in het 3e team over de lange afstand van 6,8km. En ik wilde voluit. Mijn parcoursrecord van vorig jaar (30:52) verbeteren en misschien zelfs binnen het half uur finishen.
De start werd een kwartiertje uitgesteld tot 12:15 uur. Dat was tevens het signaal voor mij om aan m'n warming-up te beginnen. Ja, dat is toch een serieuze aangelegenheid als je volle bak wil over een korte afstand.
Martin was de startloper van mijn team en ik dus de 2e loper. Na bijna 35 minuten was Martin weer terug op de Atletiekbaan Maarschalkerweerd van zijn 6,8km, en gaf hij het estafettelint over aan mij en kon ik van start. Het parcours ken ik natuurlijk wel dromen, maar toch blijft het een prachtronde door Amelisweerd, langs de Krommerijn en door Rhijnauwen en na ruim 6km nog even de trap op naar de brug over de Krommerijn terug naar de Atletiekbaan naar de finish. Het is geen snel parcours, met die trap en over de paden door het bos en langs de Krommerijn, ondanks dat deze best goed beloopbaar waren met slechts hier en daar een enkel modderig metertje. Ik was in staat om mijn tempo constant maximaal te houden, tot aan de 6e km, waar we met best fikse tegenwind te maken kregen en daarna dus die trap. Ik realiseerde me daar ook dat het best wel lastig zou worden om binnen het half uur te finishen en dat berekende ik ook bij terugkomst op de Atletiekbaan. En ondanks nog een uiterste inspanning bleek dat ook zo uit te komen: 30:04 was mijn officiële eindtijd, waarmee ik het estafettelint mocht overgeven aan Inge, die als 3e loper de korte ronde van 4,1km ging afleggen.

Uiteindelijk finishte mijn team als 31e van de 66 deelnemende teams in 3:23. De andere twee teams van PWLC eindigden als 11e in 2:57 en 22e in 3:17.
Het was weer een heel plezierig dagje met allemaal fijne lopers, en daarnaast ook altijd een fijn weerzien met vele andere bekenden.
En een persoonlijke prestatie waar ik best tevreden mee ben; een persoonlijk parcoursrecord ondanks het net missen van de 30-minuten barrière.
En nu.... Volgende week toch weer een marathon en twee weken later nog een. Dat zijn wel de laatste 2 voor mij dit jaar. En in tussentijd blijf ik mij tot aan de kerst focussen op kortermaarvlotter.

Ruud Verhoef, Pheidippidesloop History
jaar team etappe afstand tijd
2012 Ron Clarke 2e 6,8 00:33:33
5e 4,1 00:17:14
2013 Ron Clarke 1e 6,8 00:39:25
2014 Ruud Verhoef alle 42,2 03:41:30
2016 PWLC2 6e 6,8 00:30:58
2017 PWLC3 2e 6,8 00:30:04

 

 











Reacties (1)

Een marathon lopen op vrijdag?
Op vrijdag de 13e?
Dat had ik nog nooit gedaan.
Veel mogelijkheden daartoe bestaan ook niet, maar bij de Drents Friese Wolt Runners maken ze dit wel mogelijk. En dus reisde ik vrijdag de 13e af naar het Hoge Noorden. Plaats van Delict: Leek, en in het bijzonder Landgoed Nienoord.
Goed, je moet er vroeg voor je bed uit, 3 uur heen en 3 uur terug reizen met trein en bus voor over hebben, maar je moet alles toch eens gedaan hebben, toch.... 

Ook bijzonder; het contrast met mijn laatste marathon: 40.000 deelnemers in de wereldstad Berlijn, 10 deelnemers in het landelijke Leek, dat blijkbaar in de provincie Groningen ligt, en niet zoals ik veronderstelde Friesland. Geen massa's publiek langs de route, wel vriendelijke wandelaars die je wel allemaal vriendelijk groeten als je langsloopt. 


Om 11:00 uur was de start. Ronald had z'n auto in de hoek van de parkeerplaats van Landgoed Nienoord geparkeerd en de verzorgingspost daar ingericht. Startnummers doet men niet aan. Je bent wie je bent, en je bent geen nummer. Ach, iedereen kent iedereen hier en de sfeer is gemoedelijk. Je krijgt wel ieder een eigen beker, dat wel met een nummer. Die kan je zelf vullen elke keer als je langs de verzorgingspost komt met wat je wenst; water,cola,sportdrank. Het is zelfbediening.


Sjoerd had het rondje, 5,1km, weer uitgezet; met krijt een paar pijlen op de weg, en in het bos een paar bordjes met pijlen op de bomen. Simpel, zelfs ik kon de route vinden. Alleen het beginrondje (1,4km) met smalle slingerpaadjes in het bos moest Sjoerd even als voorloper fungeren.
De ronde zelf, die dus 8x moest worden afgelegd, was best wel afwisselend. De eerste helft door het landgoed Nienoord over bos en zandpaden, daarna via een meer landelijke omgeving over verharde paden en wegen richting Midwolde, en uiteindelijk langs het kanaal Leekster Hoofddiep en het haventje van Leek weer terug.

Mijn opzet was uiteraard weer relaxed te lopen op een schema dat me weer binnen de 4 uur moest brengen. Een klein beetje m'n standaard, en als het lekker liep misschien doortrekken naar m'n snelste jaartijd. Dat lukte me niet, eigenlijk vanaf het begin al niet. Waarom niet, ik heb er geen idee van.
Ik kan natuurlijk als excuus aanvoeren dat ik niet op m'n normale hardloopschoenen liep.
Die had ik namelijk vergeten mee te nemen, constateerde ik pas toen ik al in de trein zat. Het was ook best vroeg nog hé....  Maar daar lag het echt niet aan. Ik liep nu op m'n oude versleten Reebok trailschoenen, waarmee ik in 2012 de Sertig Pass in de 78km Swiss Alpine Marathon overwon, en die ik nog steeds graag aantrek omdat ze zo lekker zitten, maar niet meer om op hard te lopen. Nu had ik dus geen keuze, ik moest er wel op lopen. Al in de eerste ronde voelde ik dat de combinatie schoen-sok nu niet zo ideaal was, en voelde ik al blaarvorming opkomen. Na de 2e ronde, na ruim een uur lopen, besloot ik dan ook dat ik m'n (linker) sok maar moest uit trekken en sokloos door te gaan. Dat gaf wel verlichting en hoewel ik uiteindelijk na de finish onder beide voeten een flinke blaar ontdekte, had ik daar verder tijdens het lopen dus niet echt last van. Geen excuus dus hier.

Of was het het weer? Het begon zo zonnig, en eigenlijk best wel lekker warm. Maar gedurende het lopen betrok de lucht steeds verder en verdween de zon uiteindelijk helemaal, terwijl de wind steeds meer aantrok en het dus steeds minder aangenaam aanvoelde. En eigenlijk had ik me dat juist precies andersom voorgesteld. Maar, hé, geen excuus hier.
Waarom ik dan uiteindelijk pas na 4:07:02 finishte, overigens wel als 2e? Geen idee, het is zoals het is, of was het omdat het Vrijdag de 13e was? Maar pech heb ik niet gehad. En dus staat Vrijdag de 13e nu wel ook op m'n erelijst.










Reacties (2)

De BMW-Berlin Marathon.
Na de Eins und Einzige Supertolle Schlager und Blumenlauf vorige week in Roelofsarendsveen was dit dus de tweede helft van mijn dubbeldekker, de zelfbenoemde "DeutschlandWoche".
Zoals inmiddels al enige jaren traditie maak ik van een grote buitenlandse stadsmarathon een lang weekend uitstapje samen met m'n vrouw, en dit keer reisden we op vrijdag per trein naar de Duitse Hoofdstad. Dat verliep allemaal volgens schema, en na intrek in ons hotel in de wijk Charlottenburg, hebben we 's avonds "Die Eisbären gesehen": IJshockey op het hoogste nivo in Duitsland met de Berlin Eisbären tegen de Kölner Haie in de BMW-Arena. Een mooie wedstrijd, gewonnen door de Eisbären met 3-2.
Op zaterdagochtend gingen we na het ontbijt direct naar de Marathon-Expo 'Berlin-Vital" om mijn startpakket en startnummer op te halen om zo de allergrootste drukte van de middag voor te zijn. Dat was inderdaad zo, maar ook tijdens deze ochtenduren was het al behoorlijk druk. Bij vertrek was de file voor de Expo echter al zeker 2x zo lang.... Er werden dan ook een record aantal deelnemers verwacht: 44,000....


Na de Expo nog even als toerist, tenslotte ben ik niet alleen maar als loper naar Berlijn gereisd, wat tijd rondgehangen bij wellicht de bekendste plek in Berlijn, "Checkpoint Charlie" en waar eens de muur stond op de plaats van de meest beruchte grensovergang tussen West en Oost Berlijn op de Friedrichstraße. Het blijft een indrukwekkend stukje wereldgeschiedenis.
's Avonds de traditionele pasta-maaltijd gebruikt bij de Italiaan tegenover ons hotel, alle noodzakelijke voorbereidingen getroffen voor de marathon zondagochtend en vroeg te bedde gegaan.
Zondagochtend was het vroeg dag, zeker voor mijn begrippen in elk geval. De wekker stond op 7:00 uur, ontbijt in het hotel was om 7:30 uur en om 8:00 uur vertrok ik uit het hotel naar de start met de metro. Beetje mistig was het en het had 's nachts blijkbaar flink geregend want de straat was zeiknat met flinke plassen ook.
Vanaf Hauptbahnhof te voet verder naar het startgebied in het grootse stadspark Tiergarten. Dat startgebied was nogal omvangrijk, en na eerst een kwartier in de rij voor de dixies, moest ik nog een flinke afstand (lang genoeg voor nog een plasje, maar nu bij een boom) afleggen alvorens ik bij mijn startvak (F) aankwam. De First Wave, met daarbij natuurlijk alle favorieten, ging toen net al van start.
Twintig minuten na de start van de First Wave, klonk het startsignaal voor de Tweede Wave. Mijn oude versleten warmhoudshirt smeet ik toch een beetje weemoedig aan de kant van de weg, maar toch duurde het nog ruim 2 minuten voordat ook ik in beweging kon komen. Blijft voor mij als geboren wedstrijd-atleet toch een vreemd gevoel pas te mogen starten als de koplopers al dik 7km onderweg zijn. Tsja, die achterstand heb ik natuurlijk niet goed kunnen maken...
Uiteraard had ik die illusie ook helemaal niet. Ik wilde gewoon lekker mijn 42km lopen en genieten van deze marathon en als het erin zat binnen de gebruikelijke richttijd van 4 uur finishen.
Ondanks de grote menigte was het toch best goed lopen op die eerste paar kms over de kaarsrechte brede weg "Straße des 17. Juni" in dat stadspark "Tiergarten" met halverwege midden in een rotonde het monument de "Siegessäule".
Hoewel het tot aan de start droog was, begon het nu toch te miezeren en ook heel eventjes echt te regenen. Dit maakte het nogal bedrukkend en daarmee de loopomstandigheden er niet gunstiger op.
Ik had weer eens geen horloge om, en had vanwege de regen m'n mobiel maar opgeborgen in een zakje van mijn racevest en had dus ook geen flauw idee van m'n tempo, liep gewoon op gevoel. De tussentijd na 5km deed mij vermoeden dat m'n tempo toch te laag lag om binnen de 4 uur te kunnen finishen. De klok gaf namelijk al ruim 51 minuten aan..... Dat was uiteraard de tijd dat de First Wave onderweg was en uitgaande van een start 20 minuten later en een startvertraging van ongeveer 2 minuten (wist echt niet precies hoeveel) rekende ik mijzelf voor dat ik dus 29 minuten onderweg was voor 5km. Oei, dat betekende dat het een zware tocht zou kunnen worden. En daar kwam even later, na zo'n 8km bij een parkje, toch ook nog weer een plaspauze bij... En weer even later kwam de eerste pacer van 4:00 mij voorbij, terwijl die toch echt een heel stuk achter mij gestart was. Bij de tussentijd op 10km rekende ik mij een tijd voor van om-en-nabij 58 minuten... (schema pakweg 4:05).
Dus hoogste tijd om een tandje bij te schakelen, ondanks dat ik mij daar aanvankelijk niet helemaal comfortabel bij voelde, ging dat geleidelijk aan toch wel steeds makkelijker.
En zo vervolgde ik mijn race, af-en-toe medelopers vervloekend als die weer eens zigzaggend voor mijn voeten langs van de ene kant van de weg naar de andere kant vlogen, zelf geduldig wachtend tot er vanzelf ruimte ontstond als het voor mij weer eens te langzaam ging. Zoals al vermeld liep ik met mijn racevest aan, nogal uitzonderlijk voor mij in een stadsmarathon. Hiermee was ik echter wel zelfvoorzienend en kon ik de gigantische drukte bij de drankpost ontlopen, hoewel "het bekertjes stampen en schoppen" wel onoverkomelijk was. Pfft, wat een gedrang was het bij die verzorgingsposten en wat was ik blij met de keuze voor mijn racevest.
En zo liep ik geleidelijk de achterstand op mijn 4:00-schema in en rekende ik mij na 30km voor dat ik die achterstand zo goed als weg gewerkt had.
De route vond ik de eerste helft op zich niet echt bijzonder, of het moet die eerste paar km geweest zijn. De tweede helft was in elk geval wel interessanter met passages door de wijken Kreuzberg, Schöneberg en Wilmersdorf met grote getalen publiek, voordat we na 33km op de bekende Kurfürstendamm uitkwamen. Daarna werd de route wel interessanter en met de gedachte dat de finish steeds dichterbij komt wordt natuurlijk iedere marathon dan spannender.
Via de Potzdamer Straße, de Potzdamer Platz en de Leipziger Straße kwamen we terug in het toeristische centrum met de Gendarmenmarkt na 40km als mooiste passage langs Deutscher Dom, Konzerthaus en Französischer Dom, hoewel ik mij dat pas de volgende dag beter besefte bij het toeristische rondje Berlijn....
Het hoogtepunt van de Berlijn Marathon is toch echt de laatste km als je de "Under den Linden" opdraait en naar de Brandenburg Tor afstevent en er onder door nog de laatste paar honderd meter afraffeld naar de finish op de Straße des 17. Juni, waar ik 3:58:37 (nettowinst) eerder die dag was gestart.
Na een finishvak-selfie in de menigte door naar de blingbling uitreiking en daarna m'n weg verder zoekend naar de Erdinger en de uitgang om m'n vrouw Josie op het Hauptbahnhof weer te treffen.


Voor de 2e week op rij heb ik dus een marathon binnen 4:00 uur gelopen. Daar ben ik wel tevreden over, ondanks dat het vandaag op het snelle asfalt van Berlijn beduidend minder soepeltjes liep dan vorig week in het veel lastiger parcours van Roelofsarendsveen.
In vergelijking met 2016, toen ik hele jaar slechts 1x (krap) binnen de 4:00 liep, is dit dus opnieuw een teken dat het in 2017 veel beter loopt en met inmiddels dus al 5 finishes binnen de 4:00 uur is dat wel duidelijk ook.

De marathon van Berlijn heb ik nu ook op m'n marathonlijst bij geschreven. Het was leuk om te doen, prima georganiseerd, maar echt bijzonder vond ik de route nou ook weer niet, hoewel zo'n finish natuurlijk wel een echt hoogtepunt is en het enthousiaste publiek en de vele muzikale bandjes onderweg nog veel vergoedden. Maar de menigte deelnemers; nee dat hoeft voor mij echt niet meer. Maar toch wil ik Londen nog wel eens doen, een keer meemaken...., volgende maand zal ik wel vernemen dat ik weer uitgeloot zal zijn voor 2018.

Samen met Josie heb ik overigens aansluitend nog een paar daagjes Berlijn ontdekt en ervaren. Het was een mooi uitstapje zo.

























Reacties (2)

De AV Plantaris organiseert elk jaar in Roelofsarendsveen de One and Only Marathon bij het begin van de plaatselijke kermisweek. Elk jaar heeft de loop een ander thema en een andere route met altijd wel een bijzondere passage erin. Vorig jaar was ik er voor het eerst bij. Het werd een prachtig feestje.
Dit jaar wilde ik dat feestje wel weer opnieuw meemaken. Het thema was dit jaar de "Oktoberfesten", compleet met "Blumen" en "Schlagers"....
Ook het zeikweer dit keer bleek geen bedreiging: een feestje werd het echt weer!
De route was weer bijzonder en de bewoners maakten er met de lopers weer een feestje van. Das war vielen Spaß!

Het centrum van de loop was deze gelokaliseerd op het bedrijventerrein Veenderveld. Dat klinkt normaal gesproken niet zo inspirerend, maar dit is de One & Only en de verrassingen zouden zich ongetwijfeld op de route voordoen. Hier bevonden zich dus ook het wedstrijdsecretariaat, de catering (niet onbelangrijk natuurlijk bij de Oktoberfesten 😀) en de omkleedvoorziening (in de laadruimte van een paar trucks, bereikbaar via een trap gemaakt door op elkaar gestapelde pallets. Hoe creatief!).
Om 12:00 uur was de start, maar niet voordat het "Schlager-"koor de hymne van de One & Only had gezongen: Vangelis-Conquest of Paradise  
En, het klinkt misschien wat oubollig, maar voor even raakte ik er nog emotioneel van ook. Ja; dit is ook de hymne van de Swiss Alpine Marathon in Davos, daar waar ik zoveel heb meegemaakt.... En sindsdien ook mijn eigen "loophymne"....

Enfin om 12:00 uur mochten we los. Eerst even een klein lusje over het bedrijventerrein, daarna het echte parcours op. Door het vleesverwerkingspand van Keurslagerij Van der Meer langs de worsten ("Bratwurste"), langs de "Biergarten", via een ponton over de sloot en vervolgens door de Bloemenkas van Agrofleur en na een stukje "Autobahn" door de Bloemenkas van de Florahoeve, ook langs de geiten en kippen en een "Grote Ko" (konijn), dat heerlijk languit in z'n kooi lag. De ondergrond hier was onverhard met houtsnippers en buiten de kas mochten we verder op wel erg zachte ondegrond (gras, houtsnippers, modderig) langs de kas en langs de sloot weer terug naar de "Autobahn" (Floraweg). Hier was ook de verzorgingspost voor de marathonlopers, simpel maar meer dan voldoende.
Daarna nog door tuincentrum "De Veense Bakker" en weer terug naar start/finish/wisselpunt.


En dat 15x, rondjes van 2,8km had ik me laten vertellen. En dat verveelde geen moment. De estafettelopers en het publiek maakte er mooi "Oktoberfest" van. De "Heidi-kostuums" en "Lederhosen", de "Bratwursten" en het "Bier", de aanmoedigingen, de high-fives. En de "Schlagers"... "Du". "Scandal um Rosi" en ook de 99 luchtballonnen van jeugdidool Nena schalden luid uit de luidsprekers, net als "Wir wollen die Eisbären sehen"... (dat doe ik volgende week in Berlijn!)

Hoewel ik niet echt een plan had voor deze marathon, was het richtpunt van 4:00 uur wel weer het uitgangspunt. En daarvoor had ik dus berekend dat rondjes van 16 minuten volstonden. En dat gelukte over het algemeen prima. De 1e ronde uiteraard niet met die extra lus erin, en een opstopping bij de trap in de Biergarten. De 6e ronde was m'n langzaamste omdat ik een plaspauze moest inlassen. Verder gingen alle rondjes ruim binnen de 16 minuten (snelste in 15:20, de 8e ronde en de  langzaamste in 15:43, de 13e ronde) tot de laatste 2 rondjes toen voor mij diverse estafette-teams in volledige bezetting hun laatste ronde breeduit feest liepen te vieren en ik op het veelal smalle parcours daardoor niet kon inhalen. Ach, ik vond het wel prima ook om wat langzamer die laatste paar rondjes af te leggen, want ik zat inmiddels wel erg ruim binnen de 4-uur.

De laatste ronde mocht ik nog met een bierpul in de hand rondlopen, zodat het publiek kon zien dat je voor de laatste keer langs kwam, en daarmee nog luider werd aangemoedigd. De bierpul vullen was ook mogelijk onderweg... Ik heb daar mee gewacht tot na de finish, uiteinde in 3:56:50. Dat vond ik een prima resultaat op dit zeker niet gemakkelijk parcours met z'n vele bochten, keerpunten, onverharde en zelfs heel zachte ondergrond, de diverse klimmetjes, de zeikregen, het windje dat je bijna alleen maar tegen had, terwijl je daar in de kassen geen voordeel van had en ik daar juist weer last kreeg van beslagen brilglazen.

Maar wat was deze "One and Only" weer "Viel Spaß"!
Wat was het ook weer prima in orde. Organisatie en Vrijwilligers, bedankt. Het was een Supertolles Oktoberfest!

15 september 2018 staat al weer gepland in de agenda!
















Reacties (2)

Zes weken zijn er inmiddels alweer verstreken na mijn fantastische avonturen in de GondoMarathon op en rondom de Simplonpass (LEES HIER). Nog steeds kijk ik er met heel veel plezier naar terug en ben ik echt blij dat ik dat avontuur aangegaan ben. 
Maar nieuwe avonturen staan al weer voor de deur, de zelfbenoemde "DeutschlandWoche".
Zaterdag start ik voor het tweede opeenvolgende jaar in Roelofsarendsveen in de One and Only Marathon, die voor deze editie is omgetoverd in de Eins-Und-Einzige. Dit evenement in Roelofsarendsveen, als opening van de traditionele kermisweek, staat dit keer in het teken van de feestelijke Oktoberfesten en de Supertolle Blumen- und Schlagerlauf. Het belooft weer een feestelijke, vrolijke aangelegenheid te worden met een passage door een bloemenkas, een slagerij en de Florahoeve. Nu maar hopen dat het ook nog een beetje vrolijk weer wordt voor een feestje.
De DeutschlandWoche krijgt een week later een vervolg als ik van start ga in de Berlijn Marathon. Wordt een mooi 6-daags stedentripje samen met mrs. In Berlijn zal ik lopen met startnummer 63514....., zo'n hoog startnummer had ik nog nooit dus heb ik toch een PR binnen.....

In de periode tussen Simplon en DeutschlandWoche heb ik me bewust een beetje rustig gehouden. Slechts 1 weekend heb ik noemenswaardige omvang gemaakt met een 21km en een 31km loop. Wel heb ik meer "kortermaarvlotterdanmaar" bezig gehouden. Kortere afstanden maar wel op een hoger tempo dan ik de laatste tijd gewend was. Waarom? Nou gewoon omdat ik dat leuk vond, ik van lange afstanden af wilde blijven voor een rustfase, en eigenlijk omdat dat vanzelf zo ontstond. Alleen heb ik dat wat verder doorgevoerd. En dat was dan weer omdat ik in Maarssen op dinsdagavond 29 augustus aan de Vechtloop wilde deelnemen en dan traditioneel op de 5km afstand. In de jaren '80 wist ik 3 jaar op rij deze wedstrijd te winnen en de daaropvolgende twee jaar nog 2x als 2e te finishen. En Maarssen is de plaats waar ik 20 jaar heb gewerkt tot de fabriek in 2001 werd gesloten en ik heb daar nog best veel bekenden dus.

Al heel lang had ik niet echt meer serieus "hard" hard gelopen en vooraf had ik ook geen idee dus hoe "hard" ik nu zou kunnen hardlopen op zo een korte afstand. Snelheidstrainingen heb ik niet gedaan i.v.m mijn blessuregevoeligheid in recente jaren; alleen wat intensievere intervalduurloopjes.
En zo ging ik dus weer eens op de fiets naar een loopwedstrijd. Ruimschoots op tijd mij gemeld bij de inschrijving en volop de tijd genomen om in te lopen en mijn wedstrijdvoorbereiding te doen. Pfft, dat protocol had ik lang niet meer gedaan, maar was nu wel noodzakelijk als ik weer echt wilde "hard" hardlopen. Het was flink benauwd en al bij het inlopen gutste het zweet van m'n voorhoofd. Ach, ik houd daar wel van; lekker warm weer. Toch begon het vlak voor de start heel even een heel klein beetje te regenen. Het stelde niks voor, maar daarom besloot ik wel om zonder bril te lopen. Benauwdheid, regen; dat zijn voor mij redenen vaak brilloos op stap te gaan. Tijdens de race bleef het overigens droog.


Om 19:30 was de start op de Kaatsbaan, de belangrijkste winkelstraat in Maarssen. Uiteraard had ik mijzelf een goede uitgangspositie verschaft om vrij snel weg te kunnen zijn, uit het gedrang te blijven en gelijk goed tempo te kunnen maken. Constateerde echter ook dat ik m'n klokje niet goed had ingedrukt en miste dus een indicatie hoe hard het ging in de 1e km.
De 2e km klokte ik in 4:17, de 3e in 4:08 en dat stelde me wel erg tevreden. Daarmee zou ik rond de 21 minuten kunnen lopen en dat zou boven verwachting zijn.
Het tempo kon ik daarna op het mooiste, maar ook lastigste stukje van het parcours over het Jaagpad met z'n bruggetjes langs de Vecht goed vasthouden en zelfs ook nog een paar plaatsjes naar voren opschuiven. Ook in de laatste km, met nogal wat bochtenwerk en de hobbellige klinkerstraat van de Langegracht, bleef ik sterk op tempo en raasde uiteindelijk op de Kaatsbaan na 21:05 onder het finishdoek door. Ik vind het goed voor nu, maar vooral ook geweldig leuk om weer eens "helemaal 99%" voluit te gaan in een wedstrijd.

Maar nu dus weer de focus terug op de marathons. Een mooie week is aanstaande.

 

Ruud Verhoef History Maarssen
09-08-83 Maarssen Singelloop 5 km 16:07 1e
07-08-84 Maarssen Singelloop 5 km 16:01 1e
06-08-85 Maarssen Singelloop 5 km 15:40 1e
12-08-86 Maarssen Singelloop 5 km 15:51 2e
11-08-87 Maarssen Singelloop 5 km 16:05 2e
8-08-89 Maarssen Singelloop 5 km 18:03  
14-08-90 Maarssen Singelloop 5 km 17:08  
1-09-92 Maarssen Singelloop 5 km 16:40  
26-08-03 Maarssen Vechtloop 5 km 18:38  
29-08-06 Maarssen Vechtloop 5km ??  
26-08-08 Maarssen Vechtloop 5 km 19:13  
31-08-10 Maarssen Vechtloop 5 km 18:40  
28-08-12 Maarssen Vechtloop 5 km 19:23 10e
26-08-14 Maarssen Vechtloop 5 km 19:42 10e
29-08-17 Maarssen Vechtloop 5 km 21:05 21e









Reacties

Mijn liefde voor de bergen is bekend. Dat ik graag loop ook. De combinatie daarvan is een logisch gevolg; berglopen.
Een aantal keren eerder was me dat ook geweldig goed bevallen en daar wilde ik graag nog eens een vervolg aangeven nu die mogelijkheid zich weer voordeed en ik mezelf in staat acht dit nu (op m'n 57e) nog goed aan te kunnen. Daarnaast was het goed om toch ook weer eens naar een echte uitdaging toe te werken, toe te leven.
Zoals in vorige blog al aan gegeven viel mijn keuze op de Gondo-Marathon . Een minder bekend evenement, met dit jaar aan het hoofdnummer slechts zo'n 80 deelnemers, maar waarvan ik wel geweldig mooie verslagen, en foto's voorbij heb zien komen. Hij stond dan ook al lang op mijn "to-do lijstje".
Het Gondo-Event bestaat uit een dubbele marathon waarvan een totaalstand wordt opgemaakt. Op zaterdag wordt er gestart in Gondo en gefinisht in Brig-Ried met 2000 hoogtemeters en op zondag is dat andersom met 2200 hoogtemeters.
Gondo is een klein plaatsje aan de Simplonpass aan de grens met Italië. In 2000 vond hier een desastreuze aardverschuiving plaats, waarbij een deel van het dorp verwoest werd en 13 personen de dood vonden. Sinds 2002 word als herinnering het Gondo-Event georganiseerd.

Als laatste voorbereiding op het Gondo-Event was ik al een aantal dagen eerder afgereisd naar Zwitserland. Niet echt meer om te trainen, maar wel om te wandelen en daarbij om te wennen aan de hoogte en aan de hoogteverschillen. Zo vertoefde ik 4 dagen in het toeristische Adelboden met daarbij de beschikbaarheid over meerdere kabelbanen 🚡, en dus ook de mogelijkheid om op hogere hoogte te kunnen wandelen/lopen.
Op de vrijdag voor de loop verhuisde ik dan naar Gondo. Geweldig leuk ook dat er gelijk vriendschappen ontstaan tussen al die onbekenden. Ik heb het weekend dan ook veel opgetrokken met vooral Gregor, Mark, Vera en Manfred.
Na de registratie en de pastaparty op vrijdag betrokken we dan ook de slaapzaal (een oude legerkazerne) om onze slaapplaatsen in orde te maken en daarna nog een drankje te nuttigen bij het hotel/restaurant Stockalperturm. Dit gebouw werd bij de ramp in 2000 gedeeltelijk verwoest, en later werd het verwoeste deel weer opnieuw aangebouwd.
Op zaterdagochtend was het al voor 6 uur een drukte omdat iedereen zich ging voorbereiden op de loop en om het ontbijt te gebruiken in het Stockalperhotel; op de 5e etage.... De eerste, niet geregistreerde hoogtemeters dus, omdat er geen lift is.....
Wel opmerkelijk ook dat velen al ruim voor 7:30 uur helemaal gereed stonden de wachten bij de start, die om 8:00 uur zou plaatsvinden. Voor mij, als langslaper, toch een verwonderlijke gedachte. Ik gebruikte de tijd om nog even wat langer te blijven liggen.

Om 8:00 uur dus de start van de eerste etappe. Race-organisator Brigitte Wolf had nog even een kort inleidend welkomstwoordje gehouden en daarna mochten we los.
Zoals ook de voorafgaande dagen, zou het ook deze dag flink warm worden, temperatuur ruim 30 graden. Op dit vroege tijdstip was het weliswaar nog niet zo warm, maar de lucht was wel al strak blauw en de zon nam snel in kracht toe. Een singlet volstond ruimschoots en ik had mijzelf ook met zonnebrandcrème ingesmeerd. Eigenlijk iets wat ik voorheen nooit deed, maar pas bij de Bokemeirun voor het eerst.

De route liep direct vanaf de start al licht omhoog en het werd gelijk al zweten. Na een km of 5 kwamen we door de imposante Gondoschlucht, een kloof waar via stalen constructies en stalen trappen en ook via tunnels doorheen liepen en  waar het even wat koeler, maar ook klammer  aanvoelde en waar ook echt een beetje doorgelopen kon worden. Na de Schlucht ging het verder via de aloude Stockalperweg door groene weilanden en over gras-, stenen- en rotspaden richting Simplon Dorf en daarna ook naar de Simplonpass (op 2005 hoogte) na 17km. Grotere delen van de route waren daar goed beloopbaar en op de pass hadden we er toch wel inmiddels 1000 hoogtemeters opzitten. De Simplonpass had ik na 3 uur bereikt en zat dus goed op schema en heel ruim binnen de cut-off time. Dat stelt natuurlijk best gerust.
Vanaf de Simplonpass ging het verder door de hoogvlakte richting de Bistinenpass op 23km en op 2417 mtr hoogte, het hoogste punt van de tweedaagse loop. Een prachtig gebied was dit waar we hier doorheen liepen. En dat lopen ging nog steeds voorspoedig, soms door een bergstroompje heen, soms klauterend over een paar rotsblokken.
4:20 had ik nodig om de Bistinenpass te bereiken.


En wat is dat dan een merkwaardig gegeven. Hoe zat je het ook kan zijn als je een "gewone" marathon in 4 uur loopt, hoe fit kan je dan hier zijn na al dat klim en klauterwerk....
Dat het trouwens wel altijd oppassen blijft in een Bergmarathon blijkt wel uit het gegeven dat een deelnemer na een struikelpartij hier moest uitvallen. Overal in de route moet je constant allert zijn op obstakels als losliggende stenen, omhoogstekende stenen, begroeing, (boom-)wortels op de smalle singletrails, met ook veelvuldig diepe afgronden..... Meerdere keren heb ik mij ook gestoten aan omhoog stekende stenen en 1x kon ik met de grooteste moeite een eigen struikelpartij nog net voorkomen.
Op de Bistinenpass heb ik iets ruimer de tijd genomen bij de verzorgingspost. Dat deed ik overigens bij alle verzorgingsposten, die altijd goed en ruim voorzien waren. Overal dronk ik een bekertje water, een bekertje cola en nam ik een stukje banaan en sinaasappel. En meermalen heb ik ook mijn beide bidons weer bijgevuld. Ja, het is duidelijk: vandaag heb ik in elk geval een PR drinken tijdens een marathon gevestigd. Wat was het nu echt heet, wat was het transpireren....
Maar op de Bistinenpass wilde ik ook even genieten, wat is het mooi in het hoogalpen gebied. Even die paar minuutjes om me heen kijken.


Maar verder moet het natuurlijk ook. Vooral afdalen dus. Ook nu vooral goed beloopbaar en ik ging dan ook voorspoedig. 700mtr afzakken in 4km tot aan de Nidristi Alp en vandaar verder tot in het Nanztal, maar dat was lastiger door alle omhoogstekende boomwortels, losliggende stenen waardoor je toch voorzichtiger moet zijn. Toch bleef ik hoop houden om binnen de 7 uur te finishen, maar wist ik ook dat er nog een heel lastige slotfase zat aan te komen.
Een hoogtepunt vormde na 40km het oversteken van de bergrivier Saltina. Wat was dat lekker; tot de knieën van steen tot steen door het koude, stromende water naar de overkant. Overigens wel bewaakt door de plaatselijke brandweer die een aantal touwen had gespannen waaraan je je kon vasthouden. Het doorwaden van de rivier is trouwens een traditie in de Gondo Marathon, sinds de eerste editie toen door onweer de brug was verwoest, ondanks dat er inmiddels al lang een nieuwe brug ligt.
Overigens was het koude water van een waterval waar we vlak daarvoor achterlangs liepen, ook best lekker om het hoofd wat mee af te koelen...
Direct na het doorkruisen van het riviertje, volgde overigens het meest gemene stukje van de route: steil omhoog over zandpaden, met de zeiknatte schoenen nog aan in de brandende zon. Een gedeelte was zelfs zo steil dat ik mij met m'n handen aan een struik omhoog moest trekken.....
De laatste km naar de finish, hoofdzakelijk glooiend over de straat en door het dorp duurde daarna ook nog best lang trouwens.
Na 7:09:14 bereikte ik de finish. Drie bekertjes cola vlogen daarna direct naar binnen....


Daarna mijn bagage gepakt en mijn slaapplaats in de bunker geclaimd. Gedouched en daarna door naar de massage. Nog even relaxen en door naar het avondeten.
Ja prima geregeld allemaal.
Met z'n vieren daarna nog even buiten een stukje schaduw op een grasveldje in bezit genomen en een biertje gepakt om het voorspoedige verloop van de eerste dag na te spreken en de volgende dag voor te spreken.
Daarna op tijd de bunker in om te slapen. De eerste lopers zouden op zondag al om 6:30 uur weer van start gaan. Mijn start bleef gelukkig gehandhaafd om 7:30 uur..., hoewel dat voor mij toch echt ook heel erg vroeg is....

Op zondag was het flink minder heet. Het was zwaar bewolkt. Het tafereel van de voorgaande dag herhaalde zich. Alleen ging het licht nu nog iets eerder aan vanwege de vervroegde start van de laatfinishers op zaterdag. Ik draaide me nog een keertje om, wat Gregor nogal amusant vond omdat ik als enige nog plat lag. Enfin alles ging daarna toch precies volgens scenario. Bagage weer inpakken voor transport terug, ontbijten en voorbereiden op de loop.
De 2e loop van de Gondo-Marathon wordt gezien als de zwaarste van de twee, omdat er drie keer een serieuze klim in het parcours zit en vooral de laatste na 30km is gevreesd.

Die start was vandaag wreed brutaal. Direct klimmen. 400 hoogtemeters in 3km naar Schallberg. En ondanks dat het bewolkt was en nog niet zo heet, brak het zweet me gelijk weer aan alle kanten uit.
En toch ook weer opmerkelijk dat je na een inspanning van 7 uur de voorgaande dag, toch weer gewoon wel op gang komt. De voeten nog vermoeid, de rechter enkel nog in de stress en de bovenbenen nog voelbaar. En toch gewoon weer op gang komen; serieus klimmend nog wel.
Enfin na die 1e klim ging het daarna vooralsnog veel geleidelijker verder naar boven en kon er ook gedraafd worden. Even later kwamen we in de mist terecht, en was er even nauwelijks zicht waar je naartoe moest. Waar waren de pijltjes, de vlaggetjes, de blauwe stippen? Gelukkig liep roodbroek vlak voor me en kon ik mij op hem richten. Dat ging goed. Roodbroek en ik bleven elkaar trouwens daarna regelmatig van positie wisselen. Na 19km en 3:20 bereikte ik weer de Simplonpass. Nu wist ik ook dat ik het gewoon ging halen.
Inmiddels was de mist ook weer opgetrokken, was de bewolking grotendeels opgelost en werd het toch best weer erg warm in de brandende zon. Er volgde nu een gedeelte van het parcours dat we op zaterdag heen omhoog hadden gelopen, en nu dus terug omlaag. Een heel goed beloopbare route terug naar Simplon Dorf en door naar Gabi.
Daar, na 30km, volgde die laatste zware klim, de gevreesde Furggu op. Wreed was dit, in deze warmte 600 hoogtemeters in 3km. Roodbroek kon niet meer mee. Witshirt zag ik daarna ineens voor mij, boven mij. Steeds dichterbij ook. En daarna achter mij. Het was soms zo steil dat ik dacht even een time-out te moeten nemen, maar ik kon toch doorstappen. Uiteindelijk was ik precies 1 uur later 3km verder en waren mijn beide bidons geheel leeg.
Bij de verzorgingspost op de Furggu weer ruim de tijd genomen. De gelletjes gingen er vandaag ook goed doorheen, naast de stukjes banaan en sinaasappel. De cola en bouillon, naast het water ook. Man, man, wat heb ik ongelooflijk veel gedronken deze twee dagen. En ja, ik had ook gewoon nog mijn 2 bidons, met Herbalife CR7 sportdrank, bij me en met regelmaat gevuld....
Daarna weer door natuurlijk. Witshirt heb ik bij die verzorgingspost voor het laatst gezien. Geen idee of er vlak voor me nog iemand liep.
In het restant van de loop zou ik inderdaad nog meer deelnemers voorbij "stuiven". En ongelooflijk ook hoe groot aan de finish dan de verschillen ook nog zijn.
Na de Furggu was het hoofdzakelijk nog dalen tot aan de finish. Geen twijfel bestond er nog dat ik het zou gaan halen en begon m'n feestje al een beetje te vieren. Toch moest ik wel uiterst alert blijven op obstakels onderweg want het was zeker geen vrij gebaande route. Nog een keer een verzorgingspost op 38km. Dat viel toch tegen, want dan was het dus nog 4km terwijl ik eigenlijk had gedacht dichterbij te zijn. Klaarblijkelijk loopt het toch minder snel in de afdaling en op het "vlakke" dan je denkt, dan je gevoel is. Gisteren had ik deze zelfde ervaring ook al...
Het groepje van 3 waar ik vlak voor de laatste verzorgingspost bij aan sloot, liet ik na de post achter me en nu nog alleen op weg naar de finish. Een vrij steil en zigzaggend pad af nog naar beneden en daar het festival terrein op en door de finish.
Ich habe es geschafft!


Na de 310km-8dagen TransAlpineRun (2010) en de 78K SwissAlpineRun (2012) toch weer een groots Alpen-evenement op mijn naam bij geschreven.
Ja, het was zwaar. En toch heb ik nooit een echt probleem ervaren. Fysiek was ik goed, mentaal ook. Factoren die van groot belang zijn om zo'n evenement tot een goed einde te brengen. Bijna 15 uur ben ik bezig geweest om 84km en 4200 hoogtemeters te overwinnen.
De tweede dag ben ik 7:48 onderweg geweest. Daarmee is dit mijn allerlangzaamste marathon aller tijden geworden. Slechts 2x ben ik voor een loop langer onderweg geweest: in 2010 bij de 3e etappe over 46,9km in de TAR (8:20) en in 2012 bij de SAM in Davos over 78km (11:03).
Maar, wat voelt het goed. Nauwelijks ergens last van. Ja, ik bleek een blaar te hebben merkte de masseuse na afloop op. En ja, er zat een steentje in mijn schoen. Niks van gemerkt onderweg....
En dan bij finish opgewacht worden door een Nederlandse toerist, Hans Berntsen die speciaal was blijven wachten toen hij vernam dat een Nederlander aan deze Alpen Bergloop meedeed, terwijl hij eigenlijk met de PostAuto verder moest. De tussentijden bij de verzorgingsposten werden genoteerd en doorgemeld aan de finishjury zodat precies bekend was waar een ieder zich op het parcours bevond. Een goede gewoonte, want als deelnemer loop je grote stukken geheel alleen en op een parcours als dit ligt een ongeval (met gevolgen) zo maar op de loer.
Overigens had ik ook bij de verzorgingspost op 30km, voor de klim naar de Furggu, een groepje van 3 Nederlanders ontmoet, die meededen aan een bijnummer van de loop.
Na afloop de traditionele Zwitserse Käse in ontvangst genomen en daarmee met m'n nieuwe Duitse vriendjes nog gezellig de afterparty bijgewoond en aansluitend nog een biertje gepakt bij het Stockalperhotel.
Als laatsten doken we het slaapvertrek weer in, hoewel velen ook na afloop al vertrokken waren. Met z'n allen hadden we geconcludeerd dat het een geweldig weekend was. Goed georganiseerd, het was prima in orde en iedreen was uiterst behulpzaam. De slaapvertrekken, het eten, de massage, de verzorgingsposten, de route-aanduiding en natuurlijk de loop zelf door deze prachtige omgeving. Zo uitdagend ook, wat was het zwaar en heet, maar wat hebben we ook genoten van de prachtige omgeving en van de kameraadschap.
Op maandag volgde weer de thuisreis. Een mooi bergweek-ervaring rijker.

Een mooi en uitgebreid (foto-)verslag van Andreas Bettinger (Marathon4You) is te HIER te lezen.

















































Reacties (5)

De afgelopen paar maanden ben ik flink aan het puzzelen geweest met mijn zomerprogramma met daarin mijn 💯e marathon, maar ook de invulling van mijn vakantie periode. Of een combinatie daarvan.
Uiteindelijk heb ik een aantal weken geleden dus die 💯e marathon inmiddels gelopen in het nagenoeg vlakke Westerpark bij de Bokemeirun. Dat is een prachtige en herinneringswaardige dag geworden.
Vanaf dit weekend heb ik vakantie, hoewel ik nog wel wat geneuzel rondom mijn werk heb, dat is dan wel weer jammer.
Het puzzelen was wat ik wilde doen deze vakantie. Een aantal opties kwamen voorbij, een Quadrathon in Ierland, een trail in Zweden of Noorwegen of een marathon hier of daar. Uiteindelijk heb ik gekozen voor de Gondo Marathon rondom de Simplonpass in de provincie(?) Wallis in Zwitserland. Dat evenement bestaat eigenlijk niet uit 1 marathon, maar 2 trailmarathons; 1 op zaterdag 5 augustus en een op zondag 6 augustus. Op zaterdag van het plaatsje Gondo naar Ried-Brig met 2000 hoogtemeters en op zondag weer terug via een heel andere route met 2200 hoogtemeters.
Het evenement bestaat nu sinds 2001, als herinnering op de enorme modderlawine die hier plaats vond in 2000 en bijna het hele dorp verwoestte en waarbij 13 personen de dood vonden. Het is zeker geen grootschalig evenement. Op dit moment staan er 50 mannen en 23 vrouwen aangemeld voor de dubbelmarathon. Daar zijn geen andere nederlanders bij, wel een aantal Britten en Duitsers.
Een ieder de mij volgt heeft kunnen constateren dat ik de afgelopen maanden nogal veelvuldig heb getraind in het Amerongse Bos Bergie-op-bergie-af om zoveel mogelijk hoogtemeters te kunnen trainen, of op de Demkabrug (spoorbrug) Bruggie-op-Bruggie-af. Dat is wel aardig natuurlijk, maar niet te vergelijken met een bergloop in de Alpen, maar het blijft nu eenmaal behelpen als plattelander.
In totaal trainde ik in de maanden juni+juli nagenoeg probleemloos en noteerde een totaal van ruim 750kms, met daarin 2x een hete marathon binnen 4 dagen (Noordlaren+Amersfoort) en nog een hete marathon Bokemeirun, en daarnaast 3x een trainingsweek van boven de 100km (103-123-119). Het moet maar goed genoeg zijn....

Voordat ik mij vrijdagmiddag bij de organisatie in Gondo meldt, heb ik er dan al een aantal dagen in Zwitserland, in het plaatsje Adelboden in het Berner Oberland opzitten om te acclimatiseren. En vooral natuurlijk om te genieten van de bergen, om te wandelen/lopen ook en een beetje te wennen aan de hoogteverschillen. De weersverwachtingen voor de komende week zijn erg mooi, misschien wel iets te mooi als er zelfs al gesproken wordt over record-temperaturen....
Enfin, hoe het ook zal zijn. De mountains are calling me. Marathons #101 en #102 komen er aan. Ik ben er, voor zover mogelijk als platlander, klaar voor en heb er zin in.

Een mooie impressie van de Gondo Marathon is te vinden op de site van het Duitse Marathon4You,com









Reacties

Mijn 💯e marathon.
Ik puzzelde al langere tijd met de planning, vooral ook als gevolg van de blessure-perikelen vorig jaar en telefoondiensten voor mijn werk, want het moest toch wel een bijzonder evenement zijn om deze mijlpaal in mijn carrière te realiseren.
Uiteindelijk vielen de puzzelstukjes ineen toen Bob de datum bekend maakte van de 5e Bokemeirun.
Al 2x eerder was ik te gast bij deze kleinschalige loop in het Amsterdamse Westerpark en beide keren was me dat uitstekend bevallen. Een heerlijk relaxte sfeer, fijne en enthousiaste vrijwilligers van de Stichting Bokemei en een prima verzorging.
En, voor mij als OV-reiziger ook lekker makkelijk bereikbaar en dus ook eens een heenreis zonder enige stress. Of die moest al bestaan omdat ik op aandringen van mijn kinderen toch eens zonnebrandcrème moest gaan gebruiken en ik die op deze zondagochtend nog even moest aanschaffen. Gelukkig bestaan er tegenwoordig op de grotere stations, naast de verscheidene eetgelegenheden ook nog winkels als de Etos. En ja, die zonnebrandcrème was hard nodig. Het werd een uiterst zonnige en erg warme dag. De kracht van de zonnestralen zou deze dag op z'n hoogst zijn werd er in de nieuwsberichten mede gedeeld.
Een prachtige dag was het dus. Niet alleen vanwege de zon, maar ook omdat het opnieuw zo'n geslaagde loop zou worden.
Bob had startnummer 💯 voor mij gereserveerd en de Stichting Bokemei had zelfs een speciale batch voor mij als kadotje. Misschien een beetje simpel, maar juist wel zo leuk en attent. Mijn 💯e marathon was voor de Bokemeirun de 5e editie, een 1e lustrum. En de Bokemeirun is tenslotte een sponsorloop, waarvan de opbrengsten ten goede komen voor de bouw van een schoolgebouw voor weeskinderen in Ghana.


Uiteraard voor de start eerst nog wat praatjes met de diverse andere meer of minder bekende deelnemers en ondertussen ook omkleden en voorbereiden op de loop.
Voor de start om 11:00 uur ook nog even een groepsfoto en ook nog even een foto van mij samen met Bob, want hij ging zelf van start voor zijn 150e marathon.


De route is mij na 2 eerdere deelnames wel bekend, maar verveelt eigenlijk nooit omdat er altijd wel een gezellige drukte heerst in het Westerpark. Het rondje "Duikboot" is 4,34km lang en moet 10x afgelegd worden. Daarmee lopen we eigenlijk een korte ultraloop van 43,4 km dus.
De route door het Westerpark is ook best wel afwisselend. Stukjes fietspad, stukjes onverhard voetpad, mooie stukjes natuur, een "Oud-Hollands dorpsgezicht" (Sloterdijk, Petruskerk), een hobbelpad, een klinkerweggetje. Alleen het grasveld ("konijnenveld" genoemd) had nu ook een "onverhard verhard" pad gekregen.

Start en Finish vinden plaats bij natuurspeeltuin "Het Wilde Westen" en wordt gekenmerkt door een slinger over het pad. Een partytent is opgezet als verzorgingspost. Bijzonder is ook dat er zowel een foto van Bob als van mij aan die partytent is opgehangen ter ere van onze mijlpalen.
De eerste paar rondjes loop ik nog in een groepje met oa Wim, maar vanaf de 3e ronde vooral alleen. Soms wordt je eens ingehaald door een snellere loper (Tobias, Moma) en soms wordt haal je een minder snellere loper in.
Ik loop eigenlijk een probleemloze race in een nagenoeg constant tempo. Na elke ronde neem ik rustig de tijd om ook te drinken. Het is, al gezegd, best wel warm en dan is goed drinken dus belangrijk.
Onderweg bedenk ik mij ook een aantal keer dat ik mij best een gelukkig man mag noemen dat ik dit kan. 4 uur lang lekker probleemloos lopen, een voorrecht. Een week eerder nog had een hardloopvriend zijn oneerlijke strijd tegen die k*tziekte verloren. Hoe oneerlijk. Ik had deze loop dan ook opgedragen aan Maurice.
Uiteindelijk finishte ik volgens eigen tijdwaarneming net binnen de 4:10. Dat was ook mijn richttijd, maar daar moest ik het laatste rondje overigens nog wel een beetje voor doortrekken, want ik had blijkbaar toch iets te veel gelummeld in de paar rondjes daarvoor.
Mijn officiële eindtijd bedraagt overigens 4:11 voor wat het verder uitmaakt. Daarmee finishte ik als 8e in het totaalklassement van 16 lopers die alle 10 ronden uitliepen. 
"Vliegend" weer over de finish dus, net als in Amersfoort m'n vorige marathon, En een kruisje voor Maurice. Dat "vliegend" finishen overigens is een soort van traditie in m'n voorbereiding op aankomend Alpen-avontuur.
En na afloop na de prijsuitreiking ook nog een klein persoonlijk presentje van de Stichting Bokemei voor het behalen van mijn 💯e marathon. Niet nodig, maar wel leuk en uitermate attent.
Stichting Bokemei:  Heel erg bedankt voor het extra bijzonder maken van mijn 💯e marathon!!!

Marathon #💯 is een feit.
35 Jaar na mijn eerste.
Mijn 90e sinds mijn comeback in Athene in 2008, mijn 9e toch al in 2017.
I feel happy.
Het was plesant.
























Reacties (4)

Volgende week loop ik mijn 💯e marathon.
35 Jaar geleden, 1982, maakte ik mijn debuut als marathonloper, in mijn eigen woonplaats Utrecht. Het werd met 3:56 toen geen succes. Dat kon, moest beter. Dat gebeurde ook een jaar later in de destijds prestigieuze Westland Marathon in Maassluis toen ik in 2:39 finishte. Dat PR verbeterde ik later dat jaar in New York City in regen en wind tot 2:37:34 (officiele tijd, chips bestonden niet, dus eigenlijk is dit een "bruto-tijd". Nettotijd zou onder de 2:35 hebben gelegen), Ondanks het verwachtingspatroon heb  ik daarna helaas nooit meer mijn PR uit New York verbroken; iets wat mij eigenlijk nog steeds frustreert......

Ook niet toen ik in topvorm in 1985 in Rotterdam van start ging in een marathon waarin de Portugees Carlos Lopez toen het WR vestigde, maar ik totaal futloos (ziek?) al na 10km moest afhaken en na 30km gedesillusioneerd in de metro stapte terug naar de Coolsingel.....
Uiteindelijk liep ik in de jaren '80 8x een marathon uit, waarvan de laatste 6x binnen de 3 uur en totaal 3x binnen de 2:40 uur. In Utrecht in 1984 behaalde ik mijn beste eindklassering met een 6e plaats in in 2:38. Behalve in New York liep ik in de 80-er jaren ook marathons in Philadelphia en Los Angeles.
In 1993 maakte ik een eenmalige comeback in Eindhoven, maar daarna duurde het 15 jaar totdat ik uiteindelijk mijn 10e marathon liep: De klassieke Athene Marathon.
In minder dan de 9 jaar daaropvolgend liep ik dus marathons nr. 11 t.e.m. 99.


Internationale marathons in bekende plaatsen als Boston, Rome, Düsseldorf en Barcelona en minder bekende als La Roche en Bad Pyrmond. Allemaal onvergetelijke ervaringen. De laatst genoemde 2 marathons, met vele hoogtemeters, liep ik in 2010 als voorbereiding op de Trans Alpine Run (TAR), de 310km lange 8-daagse etappeloop van Ruhpolding in Zuid Duitsland dwars door en over de Alpen via Oostenrijk naar Sexten in Italië.

 


Die TAR volgde slechts 1 jaar na mijn meest dramatische marathon-ervaring. In Davos, in de Swiss Alpine Marathon 42K in 2009, maakte ik na zo'n 17km op 2500mtr hoogte op de hoogvlakte een slippertje, waarbij ik (zoals de volgende dag in het ziekenhuis bleek) een fractuur maisonneuve opliep. Een enkelfractuur met een gebroken kuitbeen. Daar heb ik dus 25km op de bergpaadjes, en over de Scalettapass, steeds pijnlijker, mee door gelopen....
In 2012 keerde ik terug naar Davos, niet voor de 42K maar voor de 78K (inclusief zo'n 2600 hoogtemeters) mijn langste afstand ooit. Het werd een glorieuze dag, met een spectaculaire finish in een stortbui tussen de bliksemschichten en donderslagen in.
Davos zal altijd een bijzondere plaats in mijn hart blijven en ik ben zeker voornemens nog eens terug te keren.


In 2012 kende ik een echt topjaar. In dat jaar liep ik ook nog 1x een marathon op "snelheid" en realiseerde m'n snelste marathon als master in Rotterdam in 3:17, via een snelle 2e helft na een nogal voorzichtige 1e helft. Een kleine revanche voor mijn mislukte PR-poging als senior in Rotterdam in 1985 dus.
Zoals ik dus toch wel houd van revanches, zoals ook in Davos dus en later ook in Allgäu, waar ik in 2013 geblesseerd uitviel in de 69km ultraloop, maar in 2016 terugkeerde, hoewel slechts voor de marathon-afstand omdat, opnieuw, blessures mijn voorbereiding toen danig dwarsboomde.
In 2015 liep ik m'n hoogste aantal marathons, 15 stuks, hoewel ik dat aantal in dit lopende jaar verwacht te overtreffen.
De meest bekende marathons in Nederland heb ik allemaal al wel eens gelopen. De grote 2: Amsterdam, Rotterdam, de iets kleinere Eindhoven en Enschede. En ook Leiden, Utrecht, Amersfoort, Hoorn, maar ook vele andere, veel minder bekende, of kleinschalige marathons, die overigens zeker niet minder leuk zijn. En natuurlijk ontbreken de Kustmarathon, de Berenloop en de Slachtemarathon niet op mijn erelijst.


De 'tisvoorniks marathon in Geldrop is ook zo'n juweeltje. In 6 jaar tijd liep ik er de marathon 5x.
En haas-klussen waren er ook. In Spijkenisse liep ik 4 jaar op rij als Pacer voor 4-uur, en ook eens in Zwolle. En als persoonlijke haas eens voor Gerard in Leiden en voor Vera in haar marathon debuut in Apeldoorn. 
En dan is er misschien de meest bijzondere marathon die ik ooit liep; de Gaiapark Zoo Marathon 's avonds in Kerkrade in 2011. De marathon werd na zo'n 2 uur lopen onderbroken vanwege het onweer en alle lopers werden opgevangen in het paviljoen totdat na een oponthoud van een uurtje de loop weer werd hervat.
Tussen alle marathons door voltooide ik nog een aantal ultra-loopjes. De 78K in Davos. Zoals vermeld, natuurlijk mijn langste afstand, gevolgd door een 63km in een 6-uursloop. Twee keer liep ik ook de Jan Knippenberg Memorial 60km over het strand van Velsen Noord naar Den Helder. In het Amsterdamse Bos noteerde ik een PR van 4:21 op de 50km en in de Eemmeerloop in Spakenburg over dezelfde afstand behaalde ik een 3e plaats als 50-plusser.
Een echte podiumplaats was er toen ik in 2015 de marathon sololoop bij de Pheidippidesloop in Utrecht won.

En dan sta ik nu vlak voor mijn 100e marathon in de Bokemeirun in het Amsterdamse Westerpark op zondag 9-juli. Een leuke, gemoedelijke loop waar ik al 2x eerder deelnam, en in 2014 ook een 3e plaats behaalde.

Na mijn 💯e marathon stop ik natuurlijk niet.
Ik had al vermeld dat ik een PR aantal marathons op mijn programma heb staan in 2017, en dan te bedenken dat ik zelfs een rustpauze heb gepland in de laatste 6 weken van het jaar (maar niks is definitief natuurlijk 😊).
Marathons nr. 101en102 loop ik in Zwitserland in het Gondo-Event op 5 en 6 augustus. In september heb ik een Deutsche Woche met de "Eins-Und-Einzige" in Roelofsarendsveen en een weekje Berlijn.
En daarna de eerstmalige Sudersee Marathon (opvolger van de roemruchte van Zuiderzee Marathon), de Ronde Venen Marathon en de 5-jaarlijkse Marathon van Rooi.
In 2018 en 2019 volgen uiteraard weer een paar stedentripjes met een marathon, de Zermatt Marathon in '18 en mijn PR "lustrum-comeback" in Davos in '19. En de komende paar jaar zal ik zeker nog een paar bekende marathons lopen, waar ik nog niet eerder was.
Eind 2019 zal ik dan tijdelijk een eind maken aan mijn marathon-activiteiten omdat ik in 2020 als 60-er nog een keer een jaartje als "echte" wedstrijdloper wil functioneren en in die nieuwe leeftijdsklasse misschien nog wat prijsjes najagen, afgesloten met een comeback in de marathon met een 60+ PR.

Een overzicht van al mijn 99 marathons vind je via DEZE LINk op mijn weblog, of via DEZE LINK naar de 100MarathonClub


Life is glorious on the road, on the track, on the trails, in the mountains. Keep on moving!


ARTIKEL IN HET STADSBLAD UTRECHT OP WOENSDAG 5 JULI 2017:
KLIK HIER VOOR ON-LINE VERSIE, pagina 3


























Reacties (3)

Amersfoort Marathon afgelopen zondag.
Mijn 99e marathon, mijn 2e in 5 dagen, na mijn 98e in Noordlaren op de voorafgaande woensdag.
Een heel warme dag. De temperatuur zou gaan oplopen tot rond de 30 graden.
Over het algemeen kan ik daar best goed tegen, weet ik mij daarop in te stellen. Maar toch blijft het elke keer weer een avontuur. Hoe zal het uitpakken? 4 uur lang in de brandende zon op het heetst van de dag is toch altijd nog niets anders een paar uur in de avonduren....
Belangrijkste is in dit geval altijd om behoudend te starten, doelstellingen wat betreft resultaat te laten varen en ervoor te zorgen, zoals eigenlijk altijd, gezond te finishen.
En zo ging ik ook van start, met een flesje water in de hand. De organisatie heeft weliswaar 5 verzorgingsposten in de route, bestaande uit 2 nagenoeg identieke ronden, maar toch vond ik het wel handig om onderweg over voldoende drinken te beschikken. En daar heb ik in elk geval geen spijt van gehad.

De marathon in Amersfoort liep ik al eens eerder in 2012 (LEES HIER)
Het parcours is echter nu geheel anders. Slechts de start/finish-locatie is hetzelfde gebleven: Het Eemplein. En die locatie is perfect. Op loopafstand van het centraal station, en alle faciliteiten bij elkaar en meer dan voldoende dixies ook. Nadat ik mijzelf omgekleed had, de laatste voorbereidingen had getroffen en mijn tas had ingeleverd, ging ik op naar de start. Even een kort praatje met Bob, die ik nu  in korte tijd weer overal tegenkom en met wie ik samen over 3 weken een mijlpaal bereik in de BokemeiRun in Amsterdamse Westerpark (mijn 100e, Bob's 150e marathon).

Om 10:30 uur was de start. Heel rustig aan voor mij, want ja het was al erg warm en het zou alleen maar nog veel warmer worden. Het eerste stuk langs het riviertje de Eem, even een babbel met Nitish, die mij passeerde en in training is voor het WK 24-uur over 2 weken in Belfast en vandaag even een marathonnetje in de hitte in 3:37 zou lopen..... Nog iets verder stond topfotograaf en atletieksupporter Bjorn in de berm. Altijd leuk om hem te zien.


Na 5km verlieten we de Eem, bereikten we de 1e verzorgingspost en vervolgden door de weilanden, waar overigens wel iets meer beschutting was tegen de felle zon. Wel opvallend was dat hier, na zo'n 6-7km al de eerste mensen aan de wandel gegaan waren.... Na 10km bereikten we de provinciale weg, waar we een klein lusje heen-en-weer moesten. Bij Hoogland moesten we door een tunneltje heen naar de andere kant van de provinciale weg en passeerde ik de mat van de tijdmeting van de kwartmarathon afstand (10,5km in 1:02:18; dus iets sneller dan 6:00/km. Ik vond het prima!). Dat stuk langs de provinciale weg, een km of 3, vond ik overigens het minst plezierige aan het parcours. Daarna gingen we door de meer natuurlijke omgeving van Landgoed Schothorst, door een woonwijk en kwamen we uiteindelijk langs de spoorlijn richting centrum. Hier kwam de Hardlopende Boer John me achterop, hij had even een pitstop gehad, en ging weer terug naar voren waar hij aan het hazen was. Weer iets verderophad Bjorn zich weer opgesteld.

De laatste paar km van het parcours liepen door het mooie, oude centrum van de stad langs de singel en terug naar het Eemplein. De halve-mrathonlopers, die gelijktijdig gestart waren, mochten hier linksaf slaan naar de finish, de hele-marathonlopers moesten rechtdoor voor hun 2e ronde. Plotseling was het wel een heel stuk rustiger op het parcours. Dat het erg warm was bleek ook wel uit het feit, dat veel lopers het nu lastiger kregen en ik nu constant aan het inhalen ging. Ook blijk hier ergens RunningRonald Meijer, die nauwelijks getraind wel de marathon liep, ingehaald te hebben zonder herkend te hebben.... Jammer! Hij vermoedde wel dat ik het was, gezien mijn LA Marathon-shirt....
Het 2e rondje kon ik aanvankelijk nog best wel van genieten, totdat we weer terug kwamen bij de provinciale weg en daar nu nog een iets langere heen-en-weer moesten lopen. Daarna kreeg toch ook ik het wat lastiger met de hitte en was ik blij met elke drankpost onderweg en extra verzorging door bewoners onderweg en de douches die voor een beetje opfrissing zorgden.
Na 36km had onze vriend Bjorn zich weer opgesteld bij een bruggetje over een meertje in het park.

De laatste 6km was het daarna doorworstelen naar de finish, het ging niet meer zo vanzelf. Toch wist ik daar heel aardig in te slagen en het verval beperkt te houden.
Uiteindelijk zweefde ik na 4:09:27 over de finish op het Eemplein:

En daarmee is marathon #99 een feit.
Over drie weken volgt nu #100.

Foto's van Bjorn Paree via https://www.oypo.nl/running

Even wat cijfertjes over mijn Amersfoot Marathon:
Guntime: 4:10:52, Chiptime: 4:09:27, Speed: 10,09km/uur, Pace: 5:57/km
Splits:
10,550km-1:02:18
21,097km-2:03:52 (1:01:34)
31,650km-3:06:50 (1:02:58)
42,195km-4:09:27 (1:02:37)
Overal Position: 61 out of 140; 56 Men out of 115.

Onderstaan grafiekje geeft een aardig overzichtje van de invloed van de hitte op het tempo van de marathonlopers....


















Reacties (2)

Ik loop al een aardig tijdje marathons, maar deed dat nog nog nooit in provincie Groningen. De enige provincie waarin nog nimmer een marathon liep. Eigenlijk kan ik mij ook slechts 1 wedstrijd ooit herinneren die ik in deze provincie liep. Dat was op 1 maand na precies 30 jaar geleden op een winderige en regenachtige dag in Winschoten bij het NK 25km, welke ik toen aflegde in 1:26:43; een teleurstellend PR destijds....
Omdat mijn vrouw binnenkort voor 5 weken naar Filipijnen vertrekt, leek het een goed idee om daarvoor nog even een paar dagen lekker samen door te brengen en de combinatie met een marathon maakte de keuze voor Groningen definitief. Een combinatie NS-retour/hotel (doen we een paar keer per jaar) maakt een paar daagjes ook best betaalbaar en dus verbleven we lekker relaxed en comfortabel in Groningen.
Op woensdag stond in Noordlaren de "Landgoed Blanckenborch Marathon" geprogrammeerd; een kleinschalige marathon, voor liefhebbers en/of marathonspaarders, georganiseerd door Marathon Groep Groningen/Drent- Friese Wold Runners waaraan maximaal 10 lopers deelnemers en waarvoor je pas kan aanmelden na een uitnodiging.
Op deze mooie, zonnige woensdagochtend meldden zich uiteindelijk 7 deelnemers (van de 9 aanmeldingen) in het Noordlaarderbos.

Zoals gezegd, een kleinschalige marathon. De start en finish vinden plaats op een bosweggetje. Organisator Ronald Kwint doet de achterklep van z'n auto open, haalt een opklaptafeltje tevoorschijn en zet deze achter z'n auto op de parkeerstrook langs het bospad en deze doet dienst als verzorgingspost. Een plankje met 10 gaten, waarin de bekertjes passen, met daarop de nrs 1 t.e.m. 10. Bekertje #4 was voor mij. Iedere keer als je langs de verzorgingspost kwam, moest je zelf je beker inschenken met wat je wilde, water, sportdrank.... En wat schoteltjes werden er neer gezet met koekjes (TUC), stukjes banaan en ontbijtkoek. Hoe simpel kan het zijn.....

Het parcours was een ronde van 3,43km, welke dus 12x moest worden afgelegd voorafgaand gegaan door een openingslusje van 1km om op de uiteindelijke marathon-afstand uit te komen.
Het deelnemersveld bestond uit bekende veellopers. Mocht je denken dat ik in mijn 98e marathon uitzonderlijk ben, dan verbleekt dit wel bij de namen van bijvoorbeeld Sjoerd Slaaf (ruim 900 marathons), Ineke Scheffer (ruim 700) en Chris Dol (160). En dan was Lex de Boer (ruim 500) er nog niet eens bij, omdat hij zich afgemeld nadat hij van een ladder was gevallen.....

Om 11:00 uur gaf Ronald het startsignaal. Eerst 500mtr heen-en-terug dus op Duinweg en vervolgens het eerste rondje. Sjoerd had het rondje al uitgepeild en liep dat eerste stuk op kop als een gids. De Poelseweg, rechtsaf de Beslotenveenseweg, rechtsaf de Zuidlaarderweg, rechtsaf de Oorsprong, linksaf de Duinweg en dan weer rechtsaf de Poelseweg langs de verzorgingspost voor de volgende ronde. De route verliep grotendeels, behalve het fietspad langs de Zuidlaarderweg, over onverharde bospaden of schelpenfietspaden door het bos in de schaduw van de bomen. Die schaduwrijke omgeving was best welkom, omdat het toch best een warme, zonnige dag was in het Hoge Noorden (en rest van het land...).

Dat eerste rondje liepen we aanvankelijk eerst in een groepje, maar Reinhart Mulder ging daarna toch vooruit en heb ik pas na de finish weer terug gezien. Chris viel iets terug en Sjoerd en ik bleven die eerste 4 rondjes bij elkaar in de buurt. Mijn doelstelling was om deze marathon gewoon in de comfortzone uit te lopen. I.v.m. de warmte had ik die iets bijgesteld en mij voorgenomen om rondjes te lopen van 20 minuten. Dat zou betekenen een schema van 4:05 met die openingskilometer erbij. En elk passage van de verzorgingspost mijn zelf ingeschonken bekertje water te nuttigen.

En dat was precies wat ik deed. De rondetijden lagen allemaal net iets binnen de 20 minuten en het draaide allemaal heel comfortabel. Sjoerd moest na de 4e of 5e ronde afhaken en zo draaide ik alleen verder. Wel leuk dat Ronald op de fiets foto's makend, de partners van Chris en Ineke en ook Josie wandelend het rondje in tegengestelde richting aflegden en we elkaar dus zeer regelmatig weer ontmoetten.


Geleidelijk aan liep mijn berekende eindtijd steeds iets verder terug richting de 4-uur en met nog 3 rondjes (10,3km) bedacht ik mij dat ik met een kleine versnelling ook nog wel eens onder de 4 uur zou kunnen lopen. En dus deed ik dat..... En met een laatste ronde van rond de 18 minuten finishte ik zelfs ruim onder de 4 uur in 3:58:58. Zo, dat ging goed, dat ging makkelijk. Dat geeft vertrouwen.
En wie weet wat, als ik nu eens een rondje eerder was begonnen met versnellen? Het bleek namelijk dat ik uiteindelijk op slechts 2 minuten van winnaar Reinhart Mulder finishte.....
Doet er verder niet zo veel toe. Het was goed zo. Mijn 98e officiele marathon (100e op mijn persoonlijke lijst) van de 100marathonclub. Het was een leuke dag in het Noordlaarderbos, en als het eens zo uitkomt zou ik best wel vaker naar het Noorden afreizen. Voor € 7,00 inschrijfgeld staat daar niets voor in de weg. Na een heerlijke bekertje bouillon, konden we weer aan de terugreis beginnen.


 









Reacties (2)

Vorig jaar deed ik voor het eerst mee aan de Schutz Marathon Hoorn. Ondanks het getob met diverse blessures kon ik toen heel voorzichtig lopend, de marathon wel pijnvrij voltooien in 4:10 in de hitte die toen het land teisterde. En ik had genoten van de marathon en, zoals een ieder weet die mij kent, fascineert een route langs een groot water (in dit geval het IJsselmeer) mij.
Dankzij een foto op de Facebook-pagina van de Hoorn Marathon in mijn oranje Hoorn-marathon shirt afgelopen zomer tijdens de vakantie in het Zuid Duitse Oberstdorf had ik via een prijsvraag een gratis startbewijs gewonnen voor de editie van dit jaar.
Het zal duidelijk zijn dat de datum 21-mei dus al snel vast stond in mijn loopagenda voor 2017. En ja, ook dit jaar zal ik weer meedoen aan de prijsvraag voor een gratis startbewijs in 2018. Want, de Hoorn Marathon is gewoon leuk, mooi! En, voor mij ook best wel van belang, goed bereikbaar met het OV op de zondagochtend ondanks het vroege start-tijdstip: 9:30 uur! Er valt dus weinig spannends te vermelden over de reis deze keer, behalve dat 5:45 erg vroeg is voor de wekker op een zondagochtend voor mij als langslaper.....


Dit jaar was de Hoorn Marathon extra bijzonder, want al direct nadat ik mij meldde op het wedstrijdsecretariaat in de schouwburg "Het Park", was het een gezellig weerzien met loopvriendjes en loopvriendinnetjes. In een groepje met Lien, Jan, Moma en Bob liepen we dan ook van de Schouwburg naar de start op de Kleine Noord.

De route van de Hoorn Marathon kent eerst een kleine ronde van pakweg 2km door het leuke, gezellige centrum van het plaatsje, alvorens een grote ronde van 27km volgt en een laatste ronde van 13km. Ik hanteerde een behouden tempo van zo rond de 5:40/km (schema 4-uur) omdat het toch best wel weer warm was en nog warmer zou worden gedurende de marathon. Dat is ook reden dat ik mijn bidon weer had meegenomen en ook bij elke drankpost even de tijd nam om te drinken. Die behouden strategie bleek best wel een juiste, want ondanks dat ik bijna achteraan was gestart, zou ik toch in de loop van de tijd diverse posities naar opschuiven in het klassement. En dat terwijl ik toch zelf ook best problemen zou ondervinden in de slotfase en wat tijd zou verliezen met een paar wandelpauzes. Niet omdat die wandelpauzes direct noodzakelijk waren, maar wel omdat ik vooral zelf niets wilde forceren, geen risico's wilde nemen en in de comfortzone wilde blijven.


Het tempo, dat toch iets onder de 5:40/km lag, besloot ik al na een km-tje of 7 te laten zakken omdat ik al merkte dat het in deze warmte teveel energie zou vergen en besloot tot een meer comfortabeler tempo. Dat bleek overigens op de Zuiderdijk langs het IJsselmeer nauwelijks echt langzamer..... Die Zuiderdijk zouden we zo'n 8km lang volgen met het IJsselmeer aan de rechter kant, tot het keerpunt na ruim 15km bij Oosterleek. High-five met Jan die, alweer, als een beest zo sterk liep en Bob.
Vandaar weer terug, nu met het IJsselmeer aan de linkerkant, maar even verderop ook een stukje door het "binnenland" bij het dorpje Wijdenes en stukje "benedendijks" door het dorpje Schellinkhout.
Inmiddels was de "eenzaamheid" van mij als marathonloper alweer opgelost, omdat de lopers van de halve afstand, die een uur later waren gestart en een kortere ronde liepen, mij inmiddels kwamen inhalen.

En in die grote groep halve marathon lopers ingesloten, ontstond er een onduidelijkheid toen we terug keerden in Hoorn voor de parcourswachten om de marathon lopers de juiste richting op te sturen voor de laatste ronde. Bob kwam teruglopen tegen de richting in met de mededeling dat we verkeerd waren gestuurd en dat we een stukje terug moesten voor de juiste afslag naar die laatste ronde. Dat haalde mij wel enigszins uit m'n ritme, uit mijn trance.
Enfin, we kwamen weer op de juiste route terug en volgden die verder, grotendeels hetzelfde als de eerste grote ronde, maar nu tot Schellinkhout en vandaar weer terug naar Hoorn. De eerste helft van die laatste ronde liep het nog gestaag, maar zoals gezegd moest ik daarna toch een paar keer over tot een wandelpas. En nu kwamen we terecht in het deelnemersveld van de 10-km loop.
Uiteindelijk bereikte ik de finish in Hoorn op de Grote Noord na 4:03:36 en eigenlijk valt dat nog best mee, hoewel de gedachte bestaat dat de route die we nu liepen door het verkeerd sturen, wellicht toch iets korter was....?

Na de finish en het in ontvangst nemen van de medaille gelijk door, maar daar bleken vriendjes en vriendinnetjes al op het terras neergestreken. Het was prima terrasweer en het bleef nog lang gezellig....
En leuke plannen gemaakt. Bob is ook organisator van de Bokemeirun op 9 juli in het Westerpark in Amsterdam en hij loopt dan zijn 150e marathon. En ik, ja het is definitief, mijn 100e! En ook Jan en Lien zullen er dan weer bij zijn.
En ook toen nog kennis gemaakt met Patricia, die ik al zo lang ken van social media, oorspronkelijk via haar man Raymond, die ik jaren geleden wel al eens had ontmoet. Erg leuk! Ook heeft zij haar eigen blog "Hardloopmuts" weer nieuw leven ingeblazen. Haar verslag over haar 10km in Hoorn kan je hier lezen en na enige jaren tobben gaat het nu gelukkig voorspoedig met haar.
Na alle gezelligheid was het toen toch tijd om weer te vertrekken. De vrijwilligers bij de tassenuitgifte in de Schouwburg waren vast blij dat het niet nog later was geworden....










Reacties (2)

Voor het 2e jaar op rij maakte ik de reis naar Steenbergen om deel te nemen aan de marathon tijdens de Ultralopen. Vorig jaar was dat 's avonds en liep ik er de 1e helft van mijn allereerste dubbeldekker omdat ik de volgende dag ook in Leiden de marathon liep.

Dit jaar stond de marathon gepland al om 10:00 uur 's morgens. Dat maakte de reis op zich al weer een avontuur, omdat, net als vorige week naar Lelystad, de NS weer werkzaamheden had gepland. De ervaring van Lelystad is dat ik het toch ook best kan als ik heel krap voor de start arriveer. Nu had ik de keus om 5 kwartier voorde start te arriveren, of slechts 1 kwartier voor de start, waarbij ik wel 1,5 uur later van huis kon vertrekken (lees: "uitslapen" tot 6:15 uur......).

Enfin, met de fiets naar Utrecht Centraal, de trein naar Rotterdam, de metro naar Zuidplein en de bus naar Steenbergen. Het verliep volgens schema en ik had zelfs tijd om na het omkleden en voorbereiden in de Sporthal rustig naar de start te wandelen, 600mtr verderop.

Om 10:00 uur was zoals al vermeld de start. Eerst dat stukje van 600mtr terug naar de finish voor de sporthal, en vervolgens 18x het ronde van ruim 2,3kms. Dan kom je dus precies op de marathon afstand uit. En ik had voor mijzelf berekend dat ik met rondjes van 13-minuten rond zou uitkomen ergens rond 3:58 en dat leek mij een prima uitgangspunt. Ik was hier om na mijn kuitspierblessure eindelijk weer eens fatsoenlijk op schema te lopen en niet om van een mooie marathon te genieten. Dat rondje, hoe mooi en afwisselend ook, heb je echt wel gezien na een paar keer......

Het was overigens best warm ook, en in de loop van de uren zou de temperatuur alleen maar stijgen. Ik had me dus voorgenomen ook goed te drinken tijdens de marathon. Hoe handig is dan de verzorgingspost waar je steeds in elke ronde langs komt. Daar maakte ik dus ook elke ronde echt goed gebruik van, en daarnaast had ik ook mijn eigen bidon Herbalife sportdrank en een aantal gelletjes bij de verzorgingspost gestalt. 

En zo verliepen de rondjes best voorspoedig. Uiteraard rustig gestart, maar na een uur of zo toch ook wat vlotter. De eerste 5-6 rondjes allemaal net boven of net onder de 13 minuten, maar daarna toch steeds vrij ruim onder de 13 minuten. Ik vond het prima zo en berekende dat ik wel onder de 3:57 en zelfs onder de 3:56 ging finishen. Tsja, dat heb je als je rondjes loopt op een schema; dan weet je je waar je op uitkomt.

Met een finish-tijd van 3:55:27 was ik dan uitermate content. Het liep weer eens als vanzelf en heb geen enkel probleempje gekend onderweg. En dat is de grootste winst natuurlijk: Ik ben weer terug op mijn uitgangspunt en kan van daaruit weer verder op-/uitbouwen en een voorbereiding plannen op toch weer een mooie, echte uitdaging. Daar heb ik zin in!

Marathon #96 is in de boeken!


Reacties (1)

De Rietvelt Natuurmarathon stond al een paar jaar op mijn verlanglijstje.
Ik had namelijk nog nooit een marathon in de provincie Flevoland gelopen en was zelfs nog nooit in de Oostvaardersplassen geweest waar de marathon doorheen loopt en daar was ik toch wel nieuwgierig naar. De Rietvelt Natuurmarathon is een kleinschalig evenement, georganiseerd door Roparunteam Lelystad en de opbrengst van de loop gaat dan ook hier naartoe.
Tot dusver was het er echter nog nooit van gekomen. Soms door andere keuzes, soms afgeschrikt vanwege de lastige reis er naartoe per OV.
Dit jaar zou het er dan toch eens van komen en had ik de Rietvelt Natuurmarathon echt op mijn programma gezet. De NS, ofwel Prorail, hield daar natuurlijk geen rekening mee en plande spoorwerkzaamheden in: er reden geen treinen tussen Hilversum en Almere..... Nou goed dan, omreizen via Zwolle dan maar, dat was het meest comfortabele, maar ik mocht, moest dus wel nog vroeger op stap. Met een thermoskan koffie is het verder best wel relaxed. Tenminste tot de aankomst op station Lelystad, want dan ben je nog niet bij de start/finish locatie op camping "t Oppertje". De dichtstbijzijnde bushalte is alsnog 3km verwijderd, en dus had ik mij voorgenomen vanaf het station een OV-fiets te pakken, want die bussen rijden ook niet zo vaak.... Mis, de stalling was nog gesloten en mijn OV-pasje werkte blijkbaar niet om de poortjes te openen.... Dus toch de bus maar pakken, maar dat zou betekenen dat ik wel erg krap voor de start om 10:00 uur zou arriveren. Ik kleedde me in de bus verder om, korte broek alvast aan, en bereidde me zo goed als mogelijk voor en besloot vanaf de bushalte dan maar alvast hardlopend naar de start te gaan. En zo arriveerde ik toch nog "tijdig" om 9:40 op de camping.


Enfin, na dit "reisverslag" volgde natuurlijk al spoedig het loopavontuur waarvoor ik gekomen was.
Om 10:00 uur dus de start van de pakweg 25 solo-marathonlopers. Die liepen de eerste 5km allemaal voor mij! Eerst een lusje door het bos "Hollandse Hout" en vervolgens over de Knardijk naar de Oostvaardersdijk. Deze kaarsrechte dijk, met rechts het water van het Markermeer en links het water van de Oostvaardersplasen. 12km lang. Dat lijkt niet zo lang, maar toch leek er geen einde aan te komen, en toch verveelde het ook weer niet. Het was prima weer, heerlijk zonnetje en weinig wind, en inmiddels had ik aansluiting gevonden in een groepje van 4 andere deelnemers. En eigenlijk ook best indrukwekkend. Hier loop je 12km kaarsrecht op een dijk, waar ooit alleen maar het IJsselmeer was. 12km alleen maar geen rechtdoor, richting Almere. Iets anders was niet mogelijk. Geen weggetje, of zelfs geen pad, linksaf of rechtsaf. Alleen water links en rechts met soms een stukje "land" van het Natuurgebied Oostvaardersplaasen aan de linkerkant. Oja, en de 1e verzorgingspost op 10km. Tijd voor een gelletje, een bekertje water en het bijvullen van de bidon. Na deze verzorgingspost viel het groepje toch weer uiteen, en werd het verder een solorace. Wel kwamen regelmatig nog estafettelopers voorbij, die een kwartier later gestart waren.
 

Na 17km gingen we dan toch de dijk af en door Almere Buiten, langs de 2e verzorgingspost op 20km en om de Oostvaardersplassen heen. Het parcours werd hier wel afwisselender. De lange rechte dijk werd ingeruild voor slingerende paden door meer bosachtige omgeving.
Na 25km bereikten we de Lage Vaart. Deze zou gedurende de volgende 12km grotendeels het decor vormen waarlangs we terug richting Lelystad liepen. Het werd hier ook steeds eenzamer en soms waren er hele stukken dat je geen mens zag; niet voor je, niet achter je. Veel wild, waar de Oostvaardersplassen om bekend staan, heb ik trouwens ook niet gezien. Af een toe wat paarden, wat runderen in de verte daar bleef het bij. Oja, natuurlijk ook eenden en ganzen en zwanen.....

In al deze eenzaamheid bereikte ik ook de 3e en laatste verzorgingspost op 33km en in alle eenzaamheid vervolgde ik ook weer mijn weg. Soms mezelf afvragend of ik inderdaad wel de juiste route liep, maar eigenlijk kon dat niet fout gaan en was de route goed aangegeven. Maar toch, je moet wel opletten als er niemand in de nabijheid loopt....
Na 36km bereikten we de Lage Dwarsvaart. Deze vaart staat, de naam zegt al, dwars op de Lage Vaart, die ik het afgelopen uur al volgde en langs de Lage Dwarsvaart was het laatste stuk terug richting de finish op Camping "t Oppertje. Hoewel, niet helemaal. We mochten op het eind nog een extra lusje door hetzelfde bos als na de start. Altijd fijn natuurlijk zo'n extra lusje als je eigenlijk rechtdoor kan naar de finish......, maar hett stuiteren over dat hobbelpad in het bos vond ik toch niet echt zo fijn meer op het eind.

Uiteindelijk bereikte ik na 4:10 uur, als 16e van de 21 gefinishten, dan toch de finish. Iets later dan berekend maar dat zal komen doordat de tussentijden onderweg waarschijnlijk niet klopten en omdat de afstand wellicht iets langer was. Veel belangrijker was natuurlijk dat ik opnieuw probleemloos heb gelopen, hoewel toch mijn rechtervoet al vanaf zo'n 15km niet geheel jovaal aanvoelde en nogal zeurde. Maar bovenal heb ik toch ook vooral genoten van het lopen van deze marathon in deze mooie omgeving. En toch blijf ik ook nog wel nieuwgierig naar die Oostvaardersplassen. We liepen er nu voornamelijk omheen. En toch zou ik er ook wel eens doorheen willen lopen. Enfin, maar eens zwerfduurloopje plannen van Almere naar Lelystad, of andersom.

Na de finish op de camping lag een lunchpakket al klaar en was het nog even aangenaam vertoeven op de camping. Ook heel leuk om Claudia, met nieuwe partner, weer eens te ontmoeten en even bij te kletsen. Claudia was een 7tal inuutjes voor mij gefinished en loopt ook weer volop. Ook heel erg fijn dat ze mij na afloop ook bij het station in Almere wilden afzetten. Dat maakte ook de terugreis een heel stuk makkelijker,en sneller. Thanks Runnerslady!
De provincie Flevoland heb ik nu ook op mijn marathon-provincie-lijstje staan. Nog 1 provincie (ja echt waar!) te gaan!






Reacties (2)

RunningRuud


Marathon #100: 
Zondag 9 juli 2017
Amsterdam, Westerpark
BokemeiRun

LOOP-AGENDA:

*: reeds ingeschreven
*: voorlopige planning
!: optioneel 
MUC: Marathon & Ultra Cup

2017: PLANNING:

*: zon 19-november: Abcoude: Ronde Venenmarathon
*: zon 10-december: Amstelveen, Bosbaanrun 7km-tijdloop
*: 23-29 december: TRAININGSBLOK-1
*: zat 23-december: Linschoten, Linschotenloop 21,1km
! zon 31-december: Soest, Sylvestercross 8km

2018: PLANNING:

*: 06-01-2018: Woudenberg,Florijn Winterloop 10EM
*: 8-14 januari-TRAININGSBLOK-2 (UHT op 14 januari)
*: 21-01-2018: Amsterdam, Vondelparkloop 10km
*: 28-01-2018: Den Haag, Puinduinrun 9,4km
*: 3-11 februari TRAININGSBLOK-3 (UHT op 11 februari)
*: 18-02-2018: Amersfoort: Bergcross 
!: 24-02-2018: Eelde Paterswolde, 2e Polder Lappenvoortmarathon
!: 25-02-2018: Zaltbommel-Two Rivers Marathon
*: 10-03-2018: Nijverdal, SallantTrail 50km
!: 25-03-2018: Amstelveen, Lentemarathon)
*: 21-04-2018: Hulst-Terneuzen, Marathon Zeeuws Vlaanderen
13-05-2018: Steenbergen utralopen, marathon/6-uurloop
18/21-05-2018: Tynaarlo: Abbey Road Marathon 4-daagse 
26-05-2018: Spakenburg-Eemmeerloop 50km
02-06-2018: Amsterdam, Self-Transcendence 50km
*: 03-06-2018: Hoorn Schutz Marathon
!: 30-06-2018: St. Anton: Montafon Arlberg Marathon 42km +1600hm, -1200hm
*: 07-07-2018: Zermatt (ultra-)marathon)" 42KM/45,6km
!: 14-07-2018: Grindelwald, Eiger Ultratrail 51km, +3100mtr
!: 14-07-2018
: Ischgl-Galtur: Silvrettarun 3000 42km (+1840mtr, -1584mtr) 
augustus: Monschau marathon/ultra 56km #MUC
09-09-2018: Nieuwpoort-Ieper: In Flanders Fields Marathon 
15-09-2018: Roelofarendsveen, One and Only Marathon
21-09-2018: Groningen, Martini Marathon (baan)
06-10-2018: Amsterdam, Self-transcendence 6-uursloop
27-10-2018: Utrecht, Pheidippidesloop

2019: PLANNING:

juli 2019: Davos, Swiss Alpine Marathon... 10 years later...

WISH / TO DO LIST

april: Ierland, Connemarathon (ultra)
juni: Grainau Zugspitz Ultratrail  62km (+2923mtr/-3285mtr)
juni: Liechtenstein: LGT Alpin Marathon
juni: Brixen: Dolomiten Marathon (+1870mtr, -720mtr)

juli: Grindelwald, Eiger Ultratrail 51km, +3100mtr
juli
: Ischgl-Galtur: Silvrettarun 3000 42km (+1840mtr, -1584mtr)
juli: Kaprun Grossglockner trail 50km  
augustus:
Kainach Bergmarathon
september: Interlaken: Jungfrau Marathon (+1829mtr)
september: Solingen: Wupperberge-marathon (+1219mtr)
Old Mutual Two Oceans Marathon

RunningRuud

2017 Hardloopbelevenissen, resultaten

zon 5-nov: St. Oedenrode: 3e Marathon van Rooi 3:50:40
zat 28-oktober: Utrecht-
Pheidippidesloop 6,8km-0:30:04

vrij 13-oktober: Leek; Friday the 13th Marathon 4:07:02

"Deutschland Woche":
zon 24-september: 44e BMW Berlin marathon 3:58:37
zat 16-sept: Roelofarendsveen, One and Only Marathon Eins und Einzige Supertolle Schlager und Blumenlauf 3:56:50
din 29-aug: Maarssen-
Vechtloop 5km-21:05
zat/zon 05-06-augustus: GondoMarathon:
zat 05-augustus: Gondo-Ried Brig: 42,2km (+- 2000hm) 7:09:14
zon 06-augustus: Ried Brig-Gondo: 42,2km (+- 2200hm) 7:49:36
zon 09-juli: #100: Amsterdam,
Bokemeirun 43,4km-4:11

zon 18-juni: *99: Amersfoort,
marathon 4:09:27
woe 14-juni: *98: Noordlaren, Landgoed Blanckenborch Marathon 3:58:58
zon 21-mei: Hoorn: Schutz marathon Hoorn 4:03:36

zat 6-mei Steenbergen
ultraloop/marathon  (MUC) 3:55:27

29-april Lelystad Rietveld Natuurmarathon 4:10:15
2
5-april Amsterdam Cruyff Foundation 14K Run (14,5km-1:10:48)
8-april Castricum 10e Bos- Duin- Strandloop 42,2km - 4:51:23
18-02 tem zon 26-02 trainingsblok incl:
25-feb: Driebergen-Rhenen, UHT 31km vriendengroepsloop)
12-feb Zaltbommel, Two Rivers Marathon 3:54:44
28-jan: Amsterdamse Bos: Sri Chinmoy Marathon (MUC)
4:02:59
22-jan: Maassluis: Ruitenburg 1/2 marathon (training) 1:44:19

2016 Hardloopbelevenissen, resultaten
22-12-2016 Driebergen-Rhenen UHT 31km-3:30:00 (bruto)
17-12-2016 Linschoten, Linschotenloop 21,1km-1:38:15
27-11-2016: Aalsmeer, Ringvaartloop 10km/10EM-1:14:27
13-11-2016: Utrecht, Leidse Rijn: LintloopMax 5 EM-0:35:16

29-10-2016: Utrecht,
Pheidippidesloop (met PW Loopgroep) 6,8km-0:30:58
17-09-2016: Roelofsarendsveen: 
One and Only CopaKuilBanaMarathon 4:09:13
04-09-2016: Beneden-Leeuwen: Rivierenlandmarathon 4:16:55

14-08-2016: Sonthofen, Allgau Panorama Marathon 42,2km (+/-1425mtr) 6:07:49
16-07 tem 24-07trainingsblok #4 Projekt Wahnsinn
16-07 tem 13-08 voorbereiding APUT (14-08-2016) incl. Heuveltraining Amerongen en 50-km Ultra-duurloop

02-07-2016: Apeldoorn, Midzomermarathon 4:24:48
05-06-2016: Schutz marathon Hoorn 4:10:42
21-05 en 22-5-2016: Dubbeldekker:
  incl: 21-05-2016: Steenbergen Avondmarathon 3:59:15
  incl: 22-05-2016: Leiden Marathon 4:14:27
10-04-2016: HAPPY BIRTHDAY RUN: Rome: Maratona di Roma 4:06:46
26-03-2016: Velsen-Den Helder: Jan Knippenberg Memorial 60km (MUC) 5:57:44
12-03-2016: Strandduurloop: Scheveningen-Zandvoort, 35km
13-02 tem 21-02 trainingsblok #3 Projekt Wahnsinn 256km (28,4km/dag)
  incl: 14-02-2016: Utrechtse Heuvelrug Trail met John & Jeffrey
  incl: 16-02-2016: Rondje Hilversum Voetstappenpad met Jannet
31-01-2016: Utrecht-Amersfoort-Utrecht trainingsmarathon 4:07:06 (netto: 4:02:06)
09-01 tem zon 17-01 trainingsblok #2 Projekt Wahnsinn 240km (26,7km/dag)

RunningRuud
2015 Hardloopbelevenissen, resultaten

27-12-2015: Epe: 6-uurs baanloop 58,921mtr
12-12-2015: Diever: Boscrossmarathon 4:32:04

06-12-2015: Spijkenisse: PACER: Sparkmarathon #MUC 4:01:12
29-11-2015: Geldrop: Tis-voor-Niks-Marathon #MUC 4:19:53
zat 09-01 tem zon 17-01 trainingsblok #1 Projekt Wahnsinn 214km (23,8km/dag)
25-10-2015: Etten Leur, Brabantmarathon 4:03:07 

18-10-2015: Stichtse Vecht Marathon 4:04:51
11-10-2015: Soest, Pijnenburg Bosmarathon 4:12:17 
14-08-2015: Utrecht, Trackmeetings, 3000mtr-12:03,57
01-08-2015 5e Boxmeerdaagse 1e dag Boxmeer-Maasduinen-Boxmeer 04:50:02
04-07-2015: Ronde van Amsterdam, 60km>>45km-6:04:49
14-06-2015: Schimmert, Child Learn Marathon 3:53:11
09-05-2015: Bunschoten: Eemmeerloop, 50km 4:28:09
26-04-2015: Dusseldorf; Rheinmarathon) 3:38:42
28-03-2015: Diever: Drents Friese Woldmarathon 3:57:08
22-03-2015: Scheveningen-Zandvoort Marathon 4:09:42
07-03-2015: Veenendaal: Galgenbergmarathon 4:52:09
01-02-2015: Amersfoort-Utrecht-Amersfoort 42,9km-4:09:20 (Van Lange Jan naar Dom en terug)

RunningRuud
2014 Hardloopbelevenissen, resultaten:

14-12-2014: Spijkenisse, Sparkmarathon #MUC (PACER 4:00) 3:59:44
30-11-2014: Geldrop: Tis voor Niks Marathon #MUC 3:57:40

23-11-2014: Nieuwegein: Estafette Marathon 4x10,5km AV Ron Clarke

14-11-2014: Driebergen-Rhenen, Utrechtse Heuvelrug Trail, 31,2km-2:57:23
25-10-2014: Utrecht, Pheidippidesloop 
3:41:30
12-10-2014: Soest: Pijnenburg Bosmarathon 
3:57:18 
21-09-2014: Hilvarenbeek:  Beeksemarathon #MUC 3:52:25

07-09-2014: Beneden Leeuwen: 
Rivierenlandmarathon 3:36:24
29-08-2014: Utrecht, Trackmeetings, 5000mt-0:19:50,67

26-08-2014: MAARSSEN, Vechtloop 5km-19:42
08-08-2014: Utrecht, Trackmeetings, 3000mtr-0:11:42,27
27-07-2014: Amsterdam, Bokemeirun, 43,4km-4:05

11-07-2014: Utrecht, Trackmeetings, 3000mtr-0:11:42,18
29-06-2014: Schimmert, Child Learn Marathon, #MUC 3:48:23

20-06-2014: Utrecht, Trackmeetings, 3000mtr-11:44;08

31-05-2013: Amsterdam, Self-Transcendence, 50km #MUC 4:21:40

25-05-2014: Maassluis, Westlandmarathon 3:58:24
11-05-2014: Amsterdam, De Groene van Amsterdam 3:54:28

19-04-2013: Jan Knippenberg Memorial 60km Velsen Noord-Den Helder #MUC 6:31:10

15-03-2014: Maasdam, Binnenmaasmarathon, 42km-3:35:48 #MUC

26-02-2014: Driebergen-Rhenen: Utrechtse Heuvelrug Trail, 30+km-3:04:02

02-02-2014: Apeldoorn, Midwintermarathon 3:52:22
10-01-2014: Rhenen-Driebergen: Utrechtse Heuvelrug Trail, 30+km-3:10:05

RunningRuud
2013 Hardloopbelevenissen, resultaten:

15-12-2013: Spijkenisse, Sparkmarathon (pacer 4:00) #MUC 3:58:47
06-12-2013: Rhenen-Driebergen; Utrechtse Heuvelrug Trail, 31,5km-3:16:34 bruto

24-11-2013: Geldrop: Tis voor Niks, marathon #MUC 4:01:14
15-11-2013: Driebergen-Rhenen; Utrechtse Heuvelrug Trail, 33,1km-3:45:00 bruto
26-10-2013: Utrecht, Pheidippidesloop 6,8km-39:25

05-10-2013: Amsterdam, Self-Transcendence 6-uursloop #MUC 
DNF, 33,4km-3:24
15-09-2013: Hilvarenbeek: Beeksemarathon #MUC 3:42:37

18-08-2013: Sonthofen, 
Allgäu Panorama Ultratrail69,3km (+/-2836mtr) DNF
(Oberstdorfwertung, 49km,  (+/- 1970mtr: 7:01:17)

28-07-2013: Amsterdam: Bokemei Run, 43,4km-4:04:25
20-07-2013: Diever, Midzomeravondmarathon 
3:56:01
09-06-2013
: Oss, Maasdijkmarathon 3:48:41

26-05-2013: Marathon Leiden, persoonlijke haas (sub 3:30) voor Gerard 3:36:44

22-05-2013: Utrecht, Zomeravondcup-3 5km-20:13
28-04-2013: Loop van Vlaanderen, #MUC 5:23:01
14-04-2013: Marathon Rotterdam 3:46:07
01-04-2013:60 van Texel DNS
17-03-2013 Barcelona Marathon 3:43:36
2 mrt: Rhenen, Galgenbergmarathon
24 feb: Uden, Weblogloop Tiny
17 feb: Utrechtse Heuvelrug Trail; Driebergen-Rhenen
3 feb: Apeldoorn, Midwintermarathon, #MUC, persoonlijke haas voor Vera 3:47:42
5 jan: samenloop Het LInt met Nesrine, JohnHardeman

RunningRuud
2012 Hardloopbelevenissen, resultaten: 

29 dec: Heerde; 6-uursloop; 62.772 mtr
16 dec: Spijkenisse, Sparkmarathon, pacer 3:58:48
25 nov: Geldrop't is (voor) niks marathon 4:11:08
4 nov: Sint-Oedenrode, Marathon van Rooi 3:39:52
27 okt: Utrecht, Pheidippidesloop, team-estafette met AV Ron Clarke; 6,1km-0:33:33 en 4,1km-0:17:04
6 okt: Marathon Zeeland 42,195 - 4:08:35
30 sept: Marathon Zwolle (pacer)42,195-3:59:08
16 sept: Hoogland:Halve van Hoogland, 21,1km-1:47:27
8 sept: Velsen, Pierloop 15km 1:06:02
31 aug: Utrecht, Trackmeetings, 5000mtr-19:17
28 aug: Maarssen, Vechtloop, 5km-19:23
10 aug: Utrecht, Trackmeetings, 3000mtr-11:38
28 juli: Davos:Swiss Alpine Marathon79,4km / (+/- 2600mtr) - 11:03:10
8 juli: Den Haag, Strandmarathon, 42,195km-4:33:07
7 juli: Nieuwegein, AV RON CLARKE35-Jaar Jubileum; 5000mtr-clubkampioenschap: 20:04
02-07-2012: Rhenen-Rijndijk-Wijk bij Duurstde-Krommerijnpad-Utrecht 50km trainingsloop
25-06-2012: Muiden-Utrecht, Vechtroute, 50km trainingsloop langs de Utrechtse Vecht
16 juni: Raerd-Easterbierrum: Slachtemarathon3:51:54
10 juni: Amersfoort: marathon3:41:02
3 juni: Hoogerheide, Brabantse Walmarathon3:56:15
27 MEI: Utrecht, Rondje Utrecht, 50km trainingsloop
20 mei: Leiden, marathon3:49:01
15 april: Marathon Rotterdam3:17:44
9 april:Marathon Utrecht-10km(8,8km)-35:59
1 april: 30jr herinneringsloop 1e marathon (03-04-1983), 42km trainingsloop op 1983 Utrecht-marathon-parcours langs de Vecht
24 mrt: Naaldwijk: Arcade Halve Marathon21,1km-1:29:37
10 mrt: Rhenen: Galgenbergmarathon 42,195km-4:57 bruto
4 mrt: Aalsmeer, Westeinderloop 10km-0:39:50 (bruto)
26 feb: Uden, Weblogloop Tiny
19 feb: Vinkeveen: Bosdijkloop, 10km-0:39:47 (bruto)
12 feb: Utrecht/Leidse Rijn; Het Lint: 24km Hazen voor Pasen
22 jan: Den Haag,Puinduinrun 10,5km-53:25
15 jan: Baarn,Wintercup-3 10km-42:40
8 jan: Utrecht/Leidse Rijn; Het Lint: 24km Hazen voor Pasen
7 jan: Woudenberg,Florijnwinterloop 25km testloop-2:07:52

Lijst met albums
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl